Andijonda tillafurush ayolni niqobli yigitlar tunadi

Baliqchi tumani Eski Haqqulobod qishlog‘ining Yangi Hayot mahallasida yashaydigan Fotima Abdullayeva (voqea ishtirokchilarining ism-shariflari o‘zgartirilgan) yarim kechasi allaqanday shovqindan uyg‘onib ketdi, deb yozadi “Postda” gazetasi.

O‘rnidan turdi-da, chiroqni yoqib, xavotir aralash so‘radi:

-  Kim u?

Shu payt ro‘parasida yuziga niqob taqqan kishi paydo bo‘lib, do‘q urdi:

-  O‘chir ovozingni! Yo‘qsa o‘zingni ham, bolalaringni ham o‘ldiramiz!

Ayol azbaroyi qo‘rqqanidan tizzalar dag‘-dag‘ qaltirab, polga o‘tirib qoldi.

-  Gapir, pullaring qayerda? – dag‘dag‘a bilan so‘radi boshqa bir niqob taqqan yigit.

Qattiq qo‘rqqanidan Fotimaning tili kalimaga kelmasdi. Bosqinchilar uy bekasini o‘rnidan turg‘azib, stulga o‘tqizib, skotchlab tashlashdi.

-  Ayt tezroq! – deya ikkinchi yigit musht o‘qtaldi.

-  Hech qanaqa pulim yo‘q! Iltimos, meni qo‘yib yuboringlar! Hech kimga churq etmayman.

-  Kimni laqillatmoqchisan?! Bozorda tillafurushlik qilasan-ku! Nega puling bo‘lmas ekan?! Joningdan umiding bo‘lsa, pullaringni qayerda saqlashingni ayt!

Ko‘zlaridan shashqator yosh oqayotgan juvon servant tomonga imo qildi. Zo‘ravonlarni servantni titib, 600 ming so‘m pul, uchta tilla uzuk va bir dona tilla zanjir topishdi. Buyam kamlik qilgandek, ayolning quloqlaridagi ziraklarni ham yechib olishdi. Uyda qo‘lga ilingulik boshqa hech narsa yo‘qligiga ishonch hosil qilishgach, ketishga chog‘lanishdi. Ketish oldidan ularning biri:

-  Agar birovga churq etsang, qaytib kelib o‘ldiramiz. Bolalaringni ham ayab o‘tirmaymiz, - deb dag‘dag‘a qildi.

Ularning qorasi o‘chgach, Fotima bir amallab qo‘l-oyog‘ini bo‘shatib, darhol tuman IIBga qo‘ng‘iroq qildi.

... Shermuhammad bilan Olimjon choyxonada ulfatchilik qilib o‘tirishardi. Shermuhammad anchadan beri hech qayerda ishlamasdi. Olimjon bo‘lsa Andijon shahridagi novvoyxonalardan birida ishlardi. Shuning uchun yoshi kattaroq oshnasini o‘z hisobidan mehmon qilayotgan edi.

-  Bir yo‘lini qilib mo‘may pul topish kerak, - deya gapni uzoqdan boshladi Shermuhammad.

-  Men ertadan kechgacha tandir boshida kuymalanib arzimas pul topaman. Ro‘zg‘or tebratishimga yetadi-yu, lekin bugungidek ulfatchiliklarni o‘ylab qolaman. 

-  E, soddasan-da, uka, - ulfatining ustidan kuldi Shermuhammad. - Men mo‘may pul deganda birovning to‘plagan pulini tortib olishni aytayapman. Sen biror badavlat xonadonni bilasanmi? 

-  Bir sinfdoshimning xolasi bor. Bozorda tillafurushlik qiladi. Hoynahoy, o‘sha ayolning puli ko‘p bo‘lsa kerak.

-  Qayerda yashaydi?

-  Uning uyini juda yaxshi bilaman. Bir necha marta jiyani bilan birga borganman.

-  Yaxshi, ertaga kechasi sinfdoshingning xolasinikiga “mehmon”ga boramiz. Rozimisan?

-  Mayli, - ikkilanibroq javob berdi Olimjon. – Bu xavfli emasmi? Axir, ayol meni taniydiku...

-  Bu yog‘idan xavotir olma. Yuzimizga niqob taqamiz. Qarabsanki, seni hatto tuqqan onang ham taniy olmaydi, - beparvo gapirdi Shermuhammad.

Ertasi kuni ular Eski Haqqulobod qishlog‘ida uchrashishdi. Do‘kondan bir o‘ram skotch va ikkita qishki to‘qima qalpoq sotib olishdi. Qalpoqlardan niqob yasashdi. Yarim kechasi devor oshib, Fotimaning uyiga bostirib kirishdi. Voqeaning qolgan tafsilotlari yuqorida bayon etildi.

Qo‘lga kiritgan o‘ljalarni teng bo‘lishib olishdi. Uy-uylariga tarqalishayotganda Olimjon so‘rab qoldi:

-  Niqobni nima qilay?

-  Har ehtimolga qarshi bir burchakka yashirib qo‘y, ajabmas, keyinroq yana kerak bo‘lib qolsa, - dedi ayyorona kulimsirab Shermuhammad.

Andijon viloyati IIB JQ va TQKB tezkor xodimlari Baliqchi tumanida IIBda ishlaydigan hamkasblari bilan birga bir sutka davomida gumon qilinuvchilarni aniqlab, qo‘lga olishdi. Ulfatlarning uyidan Fotimaga tegishli pullar, zargarlik buyumlaridan tashqari niqoblar ham topildi. Shermuhammad o‘shanda to‘g‘ri aytgan ekan. Haqiqatan ham niqoblar yana kerak bo‘ldi. Faqat ulfatlarga emas, izquvarlarga. Nima uchun deysizmi? Tungi bosqinchilikni kim sodir etganini isbotlash uchun.