«Interfutbol» nashri O‘zbekiston terma jamoasining sobiq futbolchisi Azamat Abduraimovdan terma jamoaning so‘nggi natijalar haqidagi fikrlarini so‘rab, intervyu oldi.
- Azamat aka, shaxsan sizda Tehrondagi o‘yindan oldin ijobiy natijaga umid bormidi?
- Albatta, men ham barcha muxlislar singari g‘alabaga umid qilgandim. Ishongan edim, demoqchi emasman. Ishonch va umid o‘rtasida farq bor. Bungacha Eronni Mirjalol Qosimov murabbiyligida «Ozodi» stadionida mag‘lub etishni uddalagan edik. Ochig‘ini aytsam, men murabbiylarga emas, ko‘proq futbolchilarga ishongandim. Ayniqsa, terma jamoamiz yetakchilari Odil Ahmedov, Aziz Haydarov va Server Jyeparovni saralashning eng muhim o‘yinida jamoadoshlarini o‘z ortlaridan ergashtira oladi, deb o‘ylagandim. Sababi, JCh-2018 final bosqichiga chiqish uchun bizni faqat va faqat g‘alaba qoniqtirardi. Shuning uchun, bu o‘yinga «maydonda jon ber, lekin g‘alaba qozon», degan shior bergan bo‘lardim. Qolaversa, terma jamoaning aksariyat futbolchilari o‘yindan oldin bergan intervyularida Eronni mag‘lub etishlarini, murabbiyimiz esa mezbonlarga «syurpriz» tayyorlab qo‘yilganini aytgandi. Mana shu omillar terma jamoamizning saralashdagi eng zo‘r o‘yinini ko‘rsatishi va g‘alaba qozonishi uchun umid uyg‘otgandi. Afsuski, amalda bunday bo‘lmadi. Raqibga atalgan «syurpriz»ni ham ko‘rmadik. Eng yomoni, g‘alabaga bo‘lgan harakat ham ko‘zga tashlanmadi. Futbolda mo‘'jizalar uchraydi. Buni hech kim inkor eta olmaydi. O‘z misolimizda aytsak, 1994 yilgi Osiyo o‘yinlari fikrimga yaqqol isbot bo‘ladi. O‘sha musobaqaning yarim finalida Janubiy Koreya termasini mo‘'jiza evaziga mag‘lub etgandik. Tan olamiz, koreyaliklar bizdan yaqqol ustun va kuchli edilar. Darvozabonimiz Yuriy Sheykin bo‘lmaganida biz aniq yutqazardik. Qolaversa, himoyachilarimiz ham o‘yinga jonlarini tikkandilar. Agar omad bizga kulib boqmaganida, o‘sha uchrashuvda darvozamizdan aniq 5-6ta to‘p o‘tkazib yuborardik. Omadga ham ko‘p narsa bog‘liq. Lekin omad g‘alabaga ishtiyoqi juda kuchli jamoalarga kulib boqadi. Yana bir bor aytaman, bizning yigitlarda ishtiyoq yo‘q edi. O‘tgan yilgi Yevropa chempionatini esga olamiz. Uels va Islandiya termalari har bir uchrashuvda so‘nggi soniyalargacha kurash olib borishdi. Bu ikki jamoa mahorat va tajriba bobida raqiblaridan yaqqol kuchsiz edilar. Ammo o‘sha ishtiyoq evaziga hech kim kutmagan g‘alabalarga erishdilar. O‘z navbatida, murabbiylar shtabiga ham ko‘p narsa bog‘liq. E'tibor berdingizmi, men murabbiylar shtabi jumlasini ishlatdim. Hali o‘yinning taktik tomondan shakllantirilishi haqida gapirmayapman. Futbolchilarning oddiy ruhiy holati ham maromida emasdi. Biz shu kungacha Babayanning yaxshigina psixolog, kuchli motivator ekani haqida ko‘p eshitganmiz. Uning bu mahorati Filippin yoki Yaman terma jamoasiga qarshi kechadigan bahsga tayyorlashga yetadi, undan ko‘piga emas. Masalan, Suriya bilan bo‘lgan o‘yinda ham futbolchilar murabbiylari va eng muhimi, Vatan uchun jon fido qilishga tayyor ekanliklarini ko‘rmadim.
