Futbolga qiziqmayman, deb ayta olmayman. Vaqt bo‘lganida, yoki vaqtliroq ko‘rsatilsa, Angliya va Ispaniya chempionatlarini ko‘rish jonu dilim. O‘zbekiston chempionati o‘yinlarini ko‘rmay qo‘yganimga ancha bo‘lgan. 90-yillarda O‘zbekiston kubogi musobaqasining finalida Qo‘qonning «Temiryo‘lchi» va Farg‘onaning «Neftchi» jamoalari kuch sinashadigan bo‘ldi. Men o‘shanda qo‘qonliklar murabbiyi bilan suhbatda bo‘ldim. «Agar bizga hokimiyat mukofot pullarini qilib bermasa, biz o‘yinni yutqazib beramiz» deb ochiq aytgan gaplaridan keyin O‘zbekiston chempionati va Kubogi o‘yinlaridan hafsalam pir bo‘lgan. Shundan keyin ham bot-bot O‘zbekiston chempionati o‘yinlarida kelishilgan o‘yinlar borligi haqida hamma joyda, hatto ommaviy axborot vositalarida ham ta'kidlanib turiladi.
Lekin, biror marta shu paytgacha, biror o‘yin tahlili bo‘yicha kimdir javobgarlikka tortilgani, hatto bu masala mas'uliyatli organ, ya'ni O‘zbekiston Futbol Federatsiyasi tomonidan jiddiy tarzda ko‘rib chiqilgani haqida hech qanday ma'lumot yo‘q. Qachonligi esimda yo‘qku, bir kuni Axbor Imomxo‘jayev o‘g‘illaridan birining jonli efirda olib borgan «Futbol sharhi» ko‘rsatuvini ko‘rib qoldim. Ko‘rsatuv mehmoniga, bir paytlar Hindiston terma jamoasiga murabbiylik qilgan, menimcha ayni paytda FIFA uslubchisi bo‘lib ishlovchi Islom Ahmedovga «Nega O‘zbekistonga kelib biror bir jamoaga murabbiylik qilmaysiz?» deb savol berishdi. Shunda Islom Ahmedov «Bugungi kunda O‘zbekistondagi jamoalarda qaysi futbolchi o‘ynashini futbolga aloqasi yo‘q mansabdor kishilar hal etmoqda, men bunday sharoitda O‘zbekistonda ishlay olmayman», deb javob bergani esimda. Menimcha hozirgi kunda ham shunday savolga taniqli futbol mutaxassisi yana xuddi o‘shanday javob qaytarsa kerak. O‘zbekiston terma jamoasi esa mamlakatimiz futbolining ko‘zgusi, uning o‘yinlariga qarab mamlakat futbolining qay ahvolda ekanligini bilib olish mumkin. Aytmoqchi bo‘lganim, terma jamoamizning Jahon chempionati final o‘yinlariga bora olmasligi boshidan ma'lum edi. Xitoy va Koreya jamoalari bilan bo‘ladigan o‘yinlardan avval jamoa o‘yinini, uning treneri Babayanning noto‘g‘ri taktika tanlab o‘yinga mutlaqo yaroqsiz bo‘lgan Sergeyev, Lobanov kabi «o‘yinchilarni» maydonga tushirayotgani, ularni tushirishdan murabbiyning asosiy maqsadi ularni biror bir xorijiy klubga pullash ekanligini rosa yozishdi. Terma jamoani Jahon chempionati o‘yinlarida ko‘rishning yagona usuli jamoa murabbiyini zudlik bilan almashtirilishi ekanligini rosa ta'kidlashdi. Futbolimizga mutasaddi kattalar bu chiqishlarga zarracha ham e'tibor qilmadilar. Babayan bechora muxbirlardan xorijga qochdi. Federatsiya kattalari jonli matbuot anjumaniga hech narsaga mas'ul bo‘lmagan mutasaddilarni jo‘natishdi. O‘shandayoq navbatdagi chempionat o‘zbek futbolchilarisiz o‘tishi aniq bo‘lib bo‘lgandi, menimcha. Ishqibozlar ishqiboz ekanda, yana umid qilishdi. Xitoy va Koreyani mag‘lubiyatga uchrata olsa Babayanga bundan keyin ham «chidayveramiz» deyishgacha borishdi. Biroq... Mo‘'jiza ro‘y bermadi. O‘sha futbol, o‘sha o‘yinchilar, o‘sha taktika, o‘sha bahonalar...
