Hech qanday harakat qilmasdan muvaffaqiyatga erishish mumkinligiga hanuz ishonasizmi? XX asrning eng mashhur yozuvchilaridan birining tarixi aslida muvaffaqiyatga erishish yo‘li qanday kechishini ko‘rsatib beradi.
1. Hatto hech kim sezmagan taqdirda ham, ishlang
Ernest Xemingueyning ilk "Quyosh ham botadi" romani 1926 yilda nashr etilgan va u amerikalik yozuvchiga e'tirof keltirgan. Ushbu avtobiografik ish hanuz uning ijodidagi eng muhim asarlardan biri hisoblanadi. Xemingueyning urush mavzusiga bag‘ishlangan, ikkinchi "Alvido, qurol" romani 1929 yilda chop etilgan. Shundan keyin 30 yoshli Xeminguey o‘z avlodining eng mashhur va nufuzli yozuvchisiga aylangan.
Qanday qilib Xeminguey atigi uch yilda e'tirofga sazovor bo‘lishning uddasidan chiqdi?
Kanadalik jurnalist Malkolm Gladuell "10 000 soat" qoidasini shakllantirgan va uni ommalashtirgan. Uning mohiyati quyidagicha: biror hunarni mukammal egallash uchun unga 10 000 soat sarflash kerak. U ongli tajriba va uning unumdorlik hamda natijaga ta'sirini o‘rganuvchi mutaxassis K.Anders Eriksson tadqiqoti asosida shu g‘oyani o‘ylab topgan.
Albatta, 10 000 soatda ko‘nikmalarni orttirish misli ko‘rilmagan xususiyatlarga ega bo‘lishga olib kelmaydi. Biroq bu qoidada bir sog‘lom fikr mujassam: buyuk mehnat mahsulini yaratish uchun siz ko‘p mehnat qilishingiz kerak.
Xeminguey o‘zining yozuvchilik ko‘nikmasini o‘nlab yillar mobaynida charxlab borgan. U ba'zilar o‘ylaganidek bir zumda muvaffaqiyat qozongani yo‘q. U o‘zining birinchi romanini nashrga chiqarishdan avval politsiya reportyori bo‘lib ishlagan, turli jurnallar va o‘zi uchun ocherklar, esse va hikoyalar yozgan. Biroq muvaffaqiyatga erishgan yozuvchini ko‘rganimizda biz uning qanchalik tirishqoqlik bilan ishlagani va mashhur bo‘lish uchun nimalardan voz kechishga to‘g‘ri kelgani haqida o‘ylamaymiz.
Mahorat sari eltuvchi yo‘l mashaqqatli va uzoq bo‘ladi. Doim.
2. Aniq va maqsadli ishlang
Endigina klaviaturada ishlashni o‘rganayotganimizda klavishlarni sekin va ongli ravishda bosamiz. Sekin-astalik bilan biz harflarning joylashuviga o‘rganib, barmoqlarni qayerga qo‘yish haqida o‘ylashni bas qilamiz. Shu tariqa odat shakllanadi, miyaga kognitiv yuk pasayadi.
