O‘zbekiston terma jamoasi qatorasiga ikkinchi marta jahon chemponati saralashidagi ikkinchi bosqichni mag‘lubiyat bilan boshladi. Hatto 2-o‘rin bilan ham keyingi bosqichga chiqish kafolati yo‘qligi, terma jamoa o‘yinidagi nursizlik, ayniqsa, umidsizlik vaziyatni o‘nglash uchun keskin qarorlarga ehtiyoj yaratadi. E'tiborli jihati, vaziyatga har tomondan qaraganimizda ham, biror bir ijobiy jihatni ko‘rmaymiz.
Ektor Kuper
Chetdan qarab ham payqash qiyin emaski, hozir, aytaylik, Osiyo Kubogidan oldingi Kuperdan asar ham yo‘q. Biz uni Superliga o‘yinlarida tez-tez ko‘rmayapmiz, jamoa o‘yinida yangi chizgilar ko‘zga tashlanmayapti, hatto o‘yin paytida futbolchi almashtirishda ham aniq yo‘nalishni sezish qiyin bo‘lib qolgandek.
2009 yilda Karlo Anchelotti «Chelsi»ga kelib, ham chempionatni, ham kubokni qo‘lga kiritadi, ammo kelasi yili, 2-o‘rinni olgan bo‘lsa-da, londonliklar g‘oliblik uchun deyarli kurashishmaydi, umuman ambitsiyalar borasida o‘sha faol Anchelottini tanib bo‘lmay qolgandi go‘yo. Mavsum oxirida u «Chelsi»dan ketadi. O‘shanda mutaxassislar bu o‘zgarishning boshlanishini avvalroq bo‘lib o‘tgan voqeada ko‘rishgan – yozda Abramovich murabbiy yordamchilaridan birini ishdan bo‘shatib yuborgandi. Nima sabab, esimda yo‘q, lekin bu Anchelotti bilan maslahatlashmasdan turib, amalga oshirilgan. Tabiiyki, klubda nafaqat murabbiy, balki menejyer sifatida ko‘rilgan Karlo uchun bu salbiy holat bo‘lgan, balki aynan o‘shanda uning «Chelsi»dagi o‘z kelajagiga bo‘lgan qiziqishi pasaygan bo‘lishi ehtimoli yuqori.
Albatta, Kuper o‘z o‘rnida, uning boshqaruv doirasi o‘zgargani yo‘q, hech kim uning ishiga aralashmaydi ham, ammo argentinalik mutaxassisni O‘zbekistonga taklif qilgan jamoa allaqachon O‘FAdan ketgan. Hatto o‘sha muzokaralarda o‘rtada turgan San'at Sharipov ham endi O‘FAda ishlamayapti. Yangi rahbariyat bilan muloqot avvalgidek bo‘lmasligi tabiiy. Yo‘q, gap sharoitda emas, shartnomaga mos ravishda bugungilar ham o‘z tomonidan barcha talablarni bajarayotganliklari shubhasiz, gap vaziyatning ruhiy tomonida – ishonchda. Kuper o‘z atrofida unga ishonadigan, doimiy qo‘llab-quvvatlab, muvaffaqiyatsizligini o‘zinikidek qabul qiladigan katta guruhni his qilmayapti balki. Uning ishiga hech kim aralashmagan taqdirda ham, endi Kuper vaziyat qiroliga aylana olmayapti, har bir gapi bajarilishi kerak bo‘lgan qonundek yangramayapti, atrofidagi hamma uning O‘zbekistonni kuchaytirishi mumkinligiga ishonayotganini ham sezgani yo‘q. Birinchidan, terma jamoa natijalari u qadar zo‘r emasligi, ikkinchidan, unga ishonib olib kelganlar hozir tashkilotda yo‘qligi mana shunday negativ holatni yuzaga keltirgan bo‘lishi tabiiy.
Oqibatda, u vaziyatlarga ancha befarq bo‘lib qolgan, allaqachon iste'foga o‘zini tayyorlayotgan bo‘lishiyam mumkin, eng yomoni, agar bu yo‘l bersa, o‘z g‘oyalarini isbotlash imkoniyatidan mahrum bo‘lganidan o‘kinib ham o‘tirmaydi, hammasini sokin va xotirjam qabul qiladigan kayfiyatda. Menimcha.
