Maksim Şatskix – APLdan takliflar, uçta orzusi va xayrlaşuv öyinidan qolgan armoni haqida

Keyinroq baribir «Lada-Tolyatti»ga ötişim kerak edi. Ammo «Sokol» klubi meni «öğirlab» ketdi desam ham böladi.

Gap şundaki, «Lada-Tolyatti» klubi prezidenti bölğusi agentim bilan yaqin döst bölgan va men haqimda gapirib qöygan. Şundan söng agentim Toşkentga qönğiroq qilib, kelajagim haqidagi fikrlarim bilan qiziqdi. Bir neça kundan keyin özi keldi. U bilan hammasini bafurja gaplaşib, kelişib olgaç, 1 haftadan söng «Sokol» klubiga ketganman.

Biroq yoş va öyin amaliyotim kamligi tufayli keyinçalik «Torpedo» (Voljskiy) klubiga berib yuborişdi. U yerda mavsumning ikkinçi qismida barça öyinlarda maydonga tuşdim. Bu men uçun ayni muddao böldi, çunki öyin amaliyotiga muhtoj edim.

Keyingi yili baribir «Lada-Tolyatti»ga ötdim. Mavsumni yaxşi ötkazganman. Söngra «Gazovik-Gazprom»da öynadim. Keyin «Baltika»ga ötdim. Yarim mavsum öynagaç, «Dinamo Kiyev»dan taklif oldim.

Oraliqda «Spartak Moskva» va «Zenit»da ham körikda bölganman. «Spartak» meni qabul qilmadi. «Zenit» olib qolmoqçi edi, ammo negadir könglim bölmadi, rad javobini berdim.

– 1999 yili «Dinamo Kiyev» klubining dunyoga maşhur murabbiyi Valeriy Lobanovskiydan taklif olgansiz. Şu haqda gapirib bersangiz.

– «Baltika» klubida birinçi davra yakunlanişiga 2 tur qolgan edi. «Dinamo Kiyev»dan ikki seleksioner keldi. Bafurja gaplaşdik, ular körikdan ötkaziş uçun emas, balki aniq taklif bilan kelişgan ekan. Xullas, gaplaşib oldik. 2 turni ötkazib Kiyevga yöl oladigan böldim.

Şundan keyin Moskvaning «Spartak» klubidan ham vakillar kelib, «oltin toğlar»ni va'da qilişdi. Ammo avval ham aytganman, «Dinamo Kiyev»da töp tepiş bolalik orzum bölgani uçun, hatto «Spartak» taklifini muhokama ham qilmaganman.

Kiyevga borganimdan keyin, 1 kun içida şartnomani kelişib olganmiz. 2 kun ötgaç, asosiy jamoa maşğulotiga qöşilganman.

– Boş murabbiyi Valeriy Lobanovskiy sizni qanday kutib oldi, u bilan nima haqda gaplaşdingiz?

– Klub qarorgohiga bordim. Hamma şu yerda ekan – rahbariyat, murabbiylar ştabi, jamoa. Valeriy Vasileviç bilan yuzma-yuz gaplaşdik. Uni sof futbolga oid masalalar qiziqtirdi. Menga 2-3 savol berdi. Maketda ba'zi vaziyatlarni körsatib, fikrim bilan qiziqdi. U yoki bu holatda nima qilişimni söradi. Ya'ni, futboldagi qaraşlarim uniki va jamoanikiga qançalik mos kelişini örgandi. Javoblarim uni qoniqtirdi, fikrlarimiz bir joydan çiqdi deb öylayman.

10-12 daqiqa gaplaşib oldik. Şundan keyin rahbariyat bilan uçraşdim, qolgan masalalarni muhokama qildik.

– Andrey Şevçenko öz intervyularidan birida Valeriy Lobanovskiy haqida gapira turib, bölimlar oraliğida uning kiyim almaştiriş xonasiga deyarli kirmasligini, kirsa ham faqat bir gapni: «Nega ötiribsizlar, turinglar, maydonga çiqinglar va öynanglar», deb aytişini ta'kidlagan edi?

– Ha, töğri. Ortiqça gapirmasdi. «Dam oldingizlarmi? Turinglar va maydonga çiqib öynanglar!» derdi.

Hammasi ruhiyatga borib taqaladi. Çunki odamlar har xil böladi. Kimnidir savalaş kerak, kimnidir boşini silaş kerak. Kimgadir baqirsangiz, özini yöqotib qöyişi mumkin. Kimnidir jonlantirmoqçi bölsangiz, tayoq bilan uriş kerak.

Masalan, Pep Gvardiola tanaffusda murabbiylar xonasida ötiradi, kiyim almaştiriş xonasiga, futbolçilar oldiga umuman kirmaydi. Çunki, bu – futbolçilar hududi. Ular dam olib, keyin ikkinçi bölimga çiqişadi.

Töğri ba'zan juda qiyin vaziyatlar bölişi mumkin. Şunda murabbiy kirib, futbolçilarni ruhini kötarişga urinişi – tabiiy hol. Albatta buni istisno qilib bölmaydi.

– «Dinamo Kiyev»da öynaganingizda boşqa klublardan taklif böldimi? Agar bölsa, nega jamoani tark qilmagansiz?

– «Nyukasl» va «Vest Hem»dan, 2008 yilda «Galatasaroy»dan takliflar bölgan. Ammo rahbariyat meni qöyib yuborişga erta deb hisoblaganmi yoki umuman qöyib yuborişni istamaganmi, xullas bu takliflar faqat gap-sözlar darajasida qolib ketgan.

«Nyukasl»da Bobbi Robson boş murabbiy edi. Çempionlar ligasida ular bilan 2ta öyin ötkazganimizdan söng, meni olib ketmoqçi böldi. Buni aniq bilaman. Ammo klublar nega kelişib olmaganini töğrisi bilmayman. Balki moliyaviy taklif qoniqtirmagan bölişi mumkin.

Agar futbolçi klubdagi faoliyatini davom ettirişini istamasa, uni qöyib yuboriş kerak. Çunki keyinçalik undan heç qanday foyda kelmaydi. Ammo menda bunday istak bölmagan. Ingliz klublari bilan muzokara ötkazmaganman. Rahbariyat muzokara ötkazgan.

Bilmadim, balki rahbariyat meni hali yoş, jamoaga foyda keltira olişga qodir deb hisobladimi, xullas, öşa paytda bu gap-sözlarga jiddiy e'tibor bermaganman.

Hozirgi vaqtda baho beradigan bölsak, ha, balki ketgan bölarmidim... Ammo öşa paytda nima yuz berişini heç kim bilmasdi. Hozir köplab yoşlar Yevropaga ketyapti, lekin juda ozçiligi öyin amaliyotiga ega bölyapti, muvaffaqiyat qozonyapti.

Ingliz çempionati menga yoqadi, u yerda öz kuçimni sinab körişni istardim. Agar rahbariyat meni çaqirib: «Seni taklif qilişyapti, ketasanmi?» deb söraganida, balki ketişim mumkin edi. Ammo, qaytaraman, bunday bölmagan. Şu tufayli bu haqda ortiqça öylab, boşimni oğritib ötirmaganman.

– Nima uçun 16-raqamni tanladingiz?

– Tasodifan (kuladi). Şu raqam böş turgani sababli berişgan.

Keyinçalik, 2 yildan söng klub rahbariyati maydondagi futbolçilar 1-11 raqamlar ostida bölişini söraşgan. Şunda 10-raqamni oldim va bir davra öynadim. Ammo negadir işim yurişmadi, juda kam gol urdim. Keyin 16-raqamni qaytarib berişlarini söradim.

Qandaydir irimlarga işonmayman, ammo 16-raqamni qaytarganimdan söng, umuman özgartirmadim.

Milliy jamoada esa hammasi oddiy. Klubda 16-raqamda öynaganim sababli, milliy jamoada ham şu raqamni söradim.

– «Dinamo Kiyev» safidagi eng muhim golingiz?

– Har bir öyindagi golning öz ahamiyati bor, qaysidir birini ajratib körsata olmayman. Men uçun Çempionlar ligasi finalida urilgan hal qiluvçi gol – eng muhim bölardi.

Uçta orzum bölgan – «Dinamo Kiyev»ga ötiş, milliy jamoa bilan jahon çempionatiga çiqiş va Çempionlar ligasida ğalaba qozoniş.

Bir orzum amalga oşdi. Qolgan ikkitasi hali oldinda bölişi mumkin. Albatta, futbolçi sifatida emas, balki murabbiy sifatida.

– 2009 yil 26 may kuni siz «Dinamo Kiyev» safida sönggi öyinni ötkazdingiz. Çempionatning yakuniy turidagi «Şaxtyor»ga qarşi ahamiyatsiz bahs edi. Ammo boş murabbiy Yuriy Syomin negadir sizni maydonga tuşirmagan?

– Takror aytaman, har bir murabbiyning öz qaraşlari böladi. Albatta, jamoani tark etişimni va bu sönggi öyin ekanini bilardim. Mana hozir özim ham murabbiyman. Şu nuqtayi nazardan oladigan bölsak, bunday qilmagan bölardim. Bu ahamiyatsiz öyin edi, biz çempionlikni hal qilib qöygandik.

Bir neça yillar davomida şu klub şarafini himoya qilgan va ozmi-köpmi uning yutuqlariga hissa qöşgan futbolçi tribunada emas, balki yaşil maydonda muxlislar bilan xayrlaşsa – bu töğri va çiroyli bölar edi.

Bu men uçun tuşunarsiz yagona voqea böldi. Qaysidir ma'noda alam qiladi. Balki atigi 2-3 daqiqa imkon berilganida, muxlislar bilan maydonda xayrlaşib, ularga futbolkamni sovğa qilib, çiroyli tarzda ketgan bölarmidim... Bu voqea men uçun tuşunarsiz jumboq bölib qoldi.

Sardor Yusupov suhbatlaşdi.
Tasvirçi – Nuriddin Nursaidov.

Intervyuning ikkinçi va uçinçi qismlari Maksim Şatskixning Özbekiston milliy jamoasidagi faoliyati va özbek futbolining hozirgi muammolariga bağişlandi.

Ma'lumot örnida: Maksim Aleksandroviç Şatskix, 1978 yil 30 avgust kuni Toşkentda tuğilgan. Futbolçilik faoliyatida Rossiyaning «Sokol», «Torpedo» (Voljskiy), «Lada-Tolyatti», «Gazovik-Gazprom», «Baltika», Ukrainaning «Dinamo Kiyev», «Arsenal», «Çernomorets», «Goverla», Qozoğistonning «Astana» klublarida öynagan.

Ukrainaning 6 karra çempioni, 5 karra kubogi sohibi, Qozoğiston çempionatining kumuş medali sovrindori, 4 marta Özbekistonning eng yaxşi futbolçisi, Ukraina çempionatlari tarixidagi eng yaxşi töpurar legioner (171ta gol).

Özbekiston milliy jamoasi tarixidagi eng yaxşi töpurar (61ta öyinda 34ta gol). Ayni paytda Volgogradning «Rotor» klubida boş murabbiy Aleksandr Xatskeviçning yordamçisi bölib işlayapti.