Begunoh insonlar, hatto yosh bolalarni vahshiylarcha otib, pechlarda yoqib o‘ldirilganiga guvoh bo‘lgan qahramonimiz bilan suhbatimiz mudhish urush voqeliklari haqida bo‘ldi.
Fashistlar Aleksandr Vasilevskiy yashagan Ukrainaning Vinnitsa viloyatiga 1941 yilning 10 avgustida kirib kelishgan. Bosqinchilar uning oilasidagi to‘rt kishi – onasi, ikki singlisi va o‘g‘il ukasini konslagerga jo‘natishadi.
Oilaning ikki a'zosi konslagerdagi azoblarga dosh bera olmay halok bo‘lgan. Lager joylashgan hududni 1944 yilning 10 avgustida sobiq ittifoq qo‘shinlari ozod qilgan.
«Konslagerda doimiy ravishda 500 ming atrofida odam ushlab turilardi. Atrof o‘rmonzor. Nemislar lagerdan odamlarni o‘rmonga olib chiqib, otib o‘ldirardi.
Urush oxiriga borib konslagerda 100 nafarcha odam tirik qolgandi. Bizni ozod qilganlar orasida partizanlar ham bor edi. Biz yarim yilcha o‘rmonda partizanlar bilan birga yashaganmiz. Konslagerda men oilamizdan to‘rt kishi bilan birga bo‘lganman.
Onam, ikki singlim va ukam. Ikkitasi o‘sha yerda halok bo‘lgan, ikkitamiz omon qolganmiz. Otam frontda bo‘lgan.
Konslagerda bizga ovqat berishmasdi. Faqatgina mahalliy aholining yordami bilan tirik qolganmiz. Ular bizga sim to‘siqlar ortidan kartoshka, non bo‘laklarini tashlab berishardi. Mahalliy aholining bir qismi politsaylar edi, fashistlarga xizmat qilardi, boshqa qismi esa bizni asrab qolishga harakat qilardi. Ular tufayli biz omon qolganmiz.
Biz yosh bolalar suv tashirdik, kartoshka tashirdik. Kartoshka po‘stlog‘ini bizga yeyish uchun berishardi. Taom berishmasdi.
Odamlarni yoqib yuborishmasdi, otib o‘ldirishardi. Atrofdagi butun o‘rmon shu konslager qurbonlari bilan to‘lgan. Bu konslagerni butun dunyo «O‘lim sirtmog‘i» sifatida yaxshi biladi. Vinnitsa yaqinida Hitlerning qarorgohi bo‘lgan. U o‘sha yerdan to‘ppa-to‘g‘ri Moskvaga yo‘l olishni mo‘ljallagan.
