Qaynona-kelin munosabatidagi kelishmovchiliklar ko‘p hollarda kelin ro‘zg‘or yumushlarini bilmasligidan emas, balki har ikkala tomon muomala sir-asrorlarini o‘rganmaganligidan kelib chiqadi. Qaynonasiga vaqtida yuragini yorolmagan, dardini aytolmagani natijasida kichik darddan katta asoratlar kelib chiqqan, alaloqibat yarimjon bo‘lib qolgan ayollar kam emas. Bugungi qahramonimiz ham ana shunday ayollardan.
“Oilada 3 qiz va 2 o‘g‘il farzand bo‘lganmiz. Onam bilan biz farzandlar o‘rtasida parda bor edi. Ular bizga ayrim narsalarni — er-xotin, oila, qaynona, ovsin munosabati nimaligini o‘rgatmagandi. Ammo uy-ro‘zg‘or ishlari osh-ovqat, non, pishir-kuydir, tozalikni juda yaxshi o‘rgangandik.
Bunda onamni aybdor qilolmayman, chunki onamning onalari, ya’ni buvimiz ozarboyjon qizi bo‘lgan. Onamni turmushga berganlarida otamiz ichkuyov bo‘lib kelgandi. Shuning uchun ham qaynona, ovsin, kelin munosabatlari qanday bo‘lishini onamning o‘zlari ham bilmagan. Men katta qizlari edim. Qudali bo‘lishni ham, o‘zbek urf-odatlarini ham yaxshi bilmaganlar va hech narsa o‘rgatolmaganlar bu borada.
Amakimning qizi bilan bir hovliga, aka-ukalarga kelin bo‘lganmiz. Amakimning qizi oldinroq, 1995 yilda, men 2001 yilda kelin bo‘lganman. Bu vaqtda amakimning qizlari — katta ovsinim o‘zi bosh bo‘lib, qaynonamga aytolmagan, so‘ray olmaganlarimni aytib, so‘rab berardi.
3 o‘g‘il va 3 qiz farzandi bor oilada kelinman. Qaynonam bilan katta qaynakam ro‘zg‘orboshi. Ular nima desa shu. Shunday qilib, oila muhitim, kiyinishim, yeb-ichishim, hammasi o‘zgardi. Kamqonlik, bosh aylanishi, allergiya, sistit... Sinovli kunlar boshlandi.
Ikki yarim yildan keyin birinchi farzandim tug‘ildi. O‘shangacha ona uyimda 1 kun mehmon bo‘lib yotmadim. Ko‘p o‘tmay ikkinchi farzandimga homilador bo‘ldim.
Homilam yetti oylik bo‘lib qolgandi. O‘sha kuni ham kun bo‘yi banka konservaladik va vaqt peshindan o‘tganda menda nimadir oqib, sizib chiqa boshladi. Peshob tutolmay qoldimmi, deb o‘yladim. U suv ketishi ekan, bilmaganman. Aytishga qo‘rqqanman.
Xonamga kirib yotdim, sal qimirlasam yana suv ketardi. Qaynonam xonamizga kirib, “tur, ovqatga qara, kech bo‘lyapti”, dedi. Nima deyishni bilmayman. Uch-to‘rt qayta kirganlaridan keyin uch soatdan beri suv ketayotganini aytdim. Darrov onamnikiga jo‘natishdi. Onam “roddom”ga olib bordi. Borguncha suv tugab bo‘libdi. Ukol qilib tug‘dirib olishdi.
Shunday qilib ikkinchi farzandim tug‘ildi. Yetti oylik bo‘lib tug‘ilgani uchunmi juda kichkina edi. Vazni ham 1 kg 100gr. Uni 11 kun apparatga ulab qo‘yishdi. Bu orada sog‘lig‘imni yo‘qota boshladim. Tug‘uruqdan keyin belimni ko‘tarolmasdim. Muvozanatni saqlab qololmayman, salga turtilsam yiqilaman. Endi yaxshigina davolanish kerak, lekin ruxsat yo‘q. Uydagilarimga davolanish haqida aytishga qo‘rqqanman.
