Qiz bola uzatildimi, unga boshqa bir oilaning vakili sifatida qaraladi. Hatto uyiga borish ham uyat hisoblanadi. Shu sababdanmi, ko‘pchilik o‘zbek oilalarida uzatilgan qizning ro‘zg‘origa aralashilmaydi. Nima bo‘lsa, o‘sha uyda bo‘lsin, uydagi gap ko‘chaga chiqmasin deyishadi. Lekin har doim ham bunday yo‘l tutish to‘g‘ri bo‘lavermaydi. “Hayotiy hikoyalar”ning bugungi qahramoni o‘z qizining boshidan o‘tganlari haqida hikoya qiladi.
“Uch qiz, ikki o‘g‘il farzandim bor. O‘g‘illarimni uylantirib, qizlarimni joy-joyiga qo‘ydim. Faqat kichkina qizim qolgandi. Bo‘y yetgani sari oqi oqqa, qizili qizilga bo‘lib, juda chiroyli qizga aylandi. Kollejda birinchi kurs paytidan uyimizdan sovchi arimasdi.
Otasi bilan maslahatlashib o‘zimizga ma’qul bo‘lgan bir oilaga beradigan bo‘ldik. Hali o‘qimoqchiman, shoshilmanglar, dedi qizim. Yonimga olib tushuntirdim. Bolam, sovchilar bir yopirilib keladi. Keyin asta-sekin qadami uziladi.
O‘qishingga qarshimasmiz. Peshonangda bo‘lsa, to‘ydan keyin ham o‘qib olaverasan. O‘zimizga mos, yaxshi oila ekan. “O‘qisang, ishlasang-u, o‘zingga munosib bunday joy qaytib chiqmasa-chi? Qiz bolaning baxti oilasida, ana opalaring ham o‘qimadi, lekin kam bo‘lishmayapti”, deya tushuntirdim.
Kollejni tamomlashi bilan to‘y qilishga kelishdik. Fotiha ham bo‘lib o‘tdi. Ayni imtihon paytlari edi. Ham to‘y tashvishlari, ham kursdan kursga o‘tish imtihoniga tayyorlanish bilan qizim juda charchab qolgani shundoqqina sezilib turardi.
Shunday kunlarning birida shoshib yo‘lni kesib o‘taman deb, avtohalokatga uchradi. Shifoxonadan telefon qilib aytishgandagi holatni tasavvur qila olmaysiz. Qattiq qo‘rqqanidan komaga tushib qolgan ekan bechora bolam.
Jarohati u qadar og‘ir bo‘lmasa-da, tuzalishi juda qiyin bo‘ldi. Oyoqqa ham turdi, ammo gapirmasdi. Ko‘rsatmagan doktorimiz, olib bormagan joyimiz qolmadi. Hamma bir xil gapni aytar, mo‘jiza sabab tuzalishi mumkin derdi.
Qudalar uzr aytib to‘yni to‘xtatdi. Bu qizim uchun ikkinchi zarba bo‘ldi. Nafaqat qizim, balki men ham ancha vaqt o‘zimga kelolmay yurdim. Go‘zalligiga oshiq bo‘lib eshigimizni teshguday bo‘lib kelayotgan sovchilar o‘z-o‘zidan g‘oyib bo‘ldi. Soqov kelin hech kimga kerak emasdi...
Taqdirga tan bergan qizim imo-ishoralar bilan gaplashishni o‘rgana boshladi. Men esa uning gapirib ketishidan umid uzmasdim. Uyimizni taqillatib yana sovchi keldi. Bu safar tug‘ma soqov yigitdan.
Yoshlar bir-biri bilan uchrashdi. Imo-ishoralar orqali gaplashishdi. Bir-biriga ma’qul bo‘lgan, shekilli, qizim o‘zlaring bilasizlar, deb yozib berdi. Shu bilan tinib-tinchib ketsa qaniydi. Barcha tashvishlar keyin boshlandi.
