“Mening vazifam futbolchilarning ishini osonlashtirish” – Temur Kapadze

Shu ikki kun davomida ham futbolchilarga bir narsalarni yetkazishga harakat qilib, shu tashvishlar bilan yurdik. Lekin shunga qaramay, Qirg‘izistonga qarshi “nastroyimiz” ham yaxshi edi, ularning motivatsiyasini ham bilamiz, o‘ziga yarasha “derbi”. Lekin o‘ylaymanki, yigitlar o‘yinda deyarli ularga [qirg‘izlarga] imkoniyat qoldirmay harakat qilishdi. “Pressing”da to‘liq ustuvorlik bo‘ldi, faqat 1-2 ta gol yetishmadi, imkoniyatlar ham bo‘ldi, qayerdadir realizatsiya, qayerdadir darvozabon yaxshi ishtirok etdi.

Endi, albatta, men ham eshitdim yoki ko‘rdim, balki kimdadir qanaqadir afsus bo‘ldi. “Ikki-uch nolgacha bo‘lganida boshqacha bo‘lar edi” deyish mumkin. Lekin bunga ham shukur qildik. Chunki asosiysi 3 ochko oldik, 1:0, balki ikkinchi taymda yana ko‘proq bosim qilishimiz mumkin edi, qildik ham. Lekin ular ochilmadi, ochilganda yana ham [yaxshiroq bo‘lar edi], lekin bizning ham shoshilayotgan joyimiz yo‘q edi.

– Temur aka, siz futbolchi sifatida bu maydonda juda ko‘p o‘ynagansiz. Hozirda maydon og‘ir deb aytishadi. Lekin nima uchun og‘ir his qilinadi, biz muxlis sifatida tushunmaymiz. Buni u yerga tushib o‘ynagan biladi, siz o‘ynagansiz, murabiy sifatida ham chetda turasiz. Nimaga bu maydon og‘ir?

– Endi og‘irligini bilmadim, o‘yinlar balki qiyin o‘tayotgandir. Lekin maydonda yugurayotganda unday og‘irlik sezilmaydi. Ayrim paytlarda maydonda holatlar bo‘lgan, masalan, chim, yoz kunlarida isib ketish bo‘ladi. Lekin hozirgi kunda holati ham yaxshi, yigitlar yoki boshqa odamdan ham bunday narsani eshitmaganman. Endi irimiga ko‘ra, bir vaqtlar shunday qurilgan, norozilik ko‘p bo‘lgan degan narsalar bo‘lgan. Buning ham qandaydir ta’siri bo‘lishi mumkin, odam norozi joyda baraka bo‘lmaydi deyishadi, buni ham bilamiz.

Lekin buning allaqachon vaqti ham o‘tdi deb o‘ylayman. Oldin qandaydir shu haqda gap-so‘zlar ko‘p edi. Boshqa stadionlar bilan solishtirganda ham menimcha, futbolchilar bunga moslashib bo‘lgan. “Bunyodkor” stadionining baribir tribunalari yaqinroq, aurasi boshqacha, muxlisning nafasini, baqirishini sezadi, ko‘proq odam bo‘lsa, bu yanayam sezilar, bu ham rol o‘ynashi mumkin. “Paxtakor”, albatta, bu tarafdan boshqacha, tribunalari uzoqroq va deyarli siz maydondasiz. Unday bosimni his qilmaysiz. Bunda ham futbolchilarda moslashish bo‘ladi, ular buni sezishadi va yashashiga to‘g‘ri keladi.

– Jamoa uchinchi turgacha Katanets bilan keldi, undan keyin murabbiy almashdi. Sizning murabbiyligingizga o‘tgungacha ham yaxshi yutuqlar bilan kelishdi, hozir ham yaxshi davom etyapti. Agar Jahon chempionatiga chiqilsa, bu yerda Katanetsning ham hissasi bor degan fikr paydo bo‘ladi baribir. Lekin agar muvaffaqiyatsizlik bo‘lsa, faqat sizga tosh otilishidan qo‘rqmadingizmi jamoani qabul qilayotganingizda?

– Endi xayoldan hamma narsa o‘tadi. Menimcha, har bir murabbiy bunga tayyor turishi kerak. Bu narsa [murabbiyni tanlash ham] hamma narsa inobatga olingan holda bo‘ladi-ku, tanlov menda qolguncha ham xoh federatsiya, xoh rahbariyat, xoh futbolchilar bo‘lsin, qancha maslahatlar qilingan bo‘ladi. Shu fikrlarni bilib, keyin bitta qarorga kelingan. Hamma tarafdan meni xohlab turishgan bo‘lsa, men nega yo‘q deyishim kerak, bu birinchidan. O‘zimga ham ozmi, ko‘pmi ishonchim bor.

Albatta, xavotir bo‘ladi… Bu futbol, hammasini tushunib turibman. Olimpiada yo‘llanmasini qo‘lga kiritayotganda hatto oxirigacha tashvishda bo‘lasiz, chunki bu sport. Chunki maydonga tushiladi, ming kuchli bo‘lishimiz, ustunligimiz bo‘lishi mumkin, lekin qayerdadir omad, har xil vaziyatlar bo‘lishi mumkin. Sub’yektiv, psixologik omillar katta rol o‘ynaydi, buni oldindan 100 foiz bilaman, hammasi to‘g‘ri deyolmaysiz. Maydonda raqib jamoa ham bor, xuddi shunday tayyorgarlik ko‘rib chiqqan bo‘ladi. O‘yindan oldin ha, tayyorgarlik ko‘rasiz, lekin bu – futbol. Unga hech kim 100 foiz kafolat berolmaydi.

To‘g‘risini aytsam, qiyin vaziyat ekanini tushunib turibman. Chunki oson o‘yinlar qolmagan, birinchi “krug”ga qaraganda ikkinchisi qiyinroq. Chunki Eron, BAA chiqqan, Koreyadan o‘tildi, faqat Qirg‘iziston. Shuning uchun bu vaziyatda ko‘proq tashvishim vaqt kamligida edi. Chunki tezroq kirishib ketishim, kommunikatsiyada bo‘lishim kerak edi. Futbolchilar keladi, bunga ozgina vaqt kerak edi-da. Birinchi o‘yinda ozgina uzoqroq edik, undan keyin ancha yaqinlashdik. Futbolchilarni yanayam yaxshiroq bilib oldim: harakatlari, kamchiliklari… Undan avval ham ko‘pini tanir edim, lekin ish jarayonidagisi boshqa vaziyat-da.

Intervyuning to‘liq shaklini yuqoridagi video orqali tomosha qilishingiz mumkin.