Özbekiston bugungi kunda jadal urbanizatsiya davrini boşdan keçiryapti. Bu ayniqsa jihatdan asosiy ma’muriy tuzilmalar, universitetlar, şuningdek, sanoat va madaniyat markazlari joylaşgan poytaxtda jiddiy sezilyapti.

«Taraqqiyot strategiyasi» markazi eksperti Jamşid Şaripovning tahlillariga köra, bunday holat tabiiy ravişda Toşkentni içki migratsiya «magniti»ga aylantiradi, bu esa demografik bosimni kuçaytiradi va uy-joy, transport, energiya va kommunal xizmatlarga bölgan ehtiyojning tez ösişiga olib keladi. Biroq, infratuzilma aholi ösiş sur’atlaridan ortda qolyapti.

Xalqaro taşkilotlar sönggi tadqiqotlarida şunga öxşaş nomutanosibliklarga ega şaharlar surunkali tirbandliklar, energiya uzilişlari, ekologik vaziyatning yomonlaşuvi va hayot sifatining pasayişiga duç kelişini qayd etgan.

Özbekistonda şaharlar rivojlanişining holati

Özbekistonda urbanizatsiya tendensiyasi saqlanib qolmoqda: 2025 yil 1 iyul holatiga köra, 19,3 milliondan ortiq kişi (aholining qariyb 51 foizi) şaharlarda, 18,6 million kişi esa qişloq joylarda yaşaydi, bu esa aholining barqaror ösişi va qişloq joylardan köçişning davom etayotganini aks ettiradi. Toşkent şahrida rasman 3,1 million aholi röyxatga olingan, biroq migrantlar va talabalarni hisobga olganda, kunlik aholining haqiqiy soni bu raqamdan 30-35 foizga oşişi mumkin. Bu yöl-transport tizimi, energetika va kommunal tarmoqlarga yuklamani keskin oşiryapti.

Bunda ta’lim infratuzilmasiga alohida e’tibor qaratiş lozim, çunki mamlakatdagi 222 ta oliy öquv yurtining 98 tasi Toşkent şahrida joylaşgan. Bunday notekis taqsimot poytaxtga yoşlarning ommaviy oqimiga olib keladi, bu esa uy-joy, transport va şahar xizmatlariga yuklamani yanada oğirlaştiradi.

Yana bir omil — mavjud suv, elektr va gaz ta’minoti tarmoqlaridagi yuklamani yetarli darajada tahlil qilmasdan, köp qavatli uylarni faol quriş. Bu esa ayniqsa iste’mol eng yuqori bölgan paytlarda kommunal xizmatlarda tez-tez uzilişlarga olib kelyapti.

Asosiy muammolar

Transport. Toşkentning eng dolzarb muammolaridan biri tirbandliklar. Tiğiz soatlarda örtaça yöl vaqti 50-60 daqiqadan oşadi. Sönggi sakkiz yil içida avtomobillar soni deyarli ikki baravar köpaydi, yöl tarmoğining uzunligi esa 0,5 foizga qisqargan. Bu, öz navbatida, nomutanosiblikni keltirib çiqaradi va magistrallarga surunkali ortiqça yuklamani yuzaga keltiradi. Avtoturargohlarning yetişmasligi, jamoat transportining zaif rivojlanişi va «oxirgi milya» uçun integratsiyalaşgan yeçimlarning yöqligi qöşimça ravişda vaziyatni murakkablaştiradi.