Tadqiqotda ingliz tilini oʻrganayotgan 67 nafar yapon ishtirok etgan. Dastlab olimlar ularning nutqqa aloqador boʻlmagan tovushlardagi balandlik, davomiylik va boshqa nozik farqlarni qanchalik yaxshi sezishini tekshirgan.
Keyin ishtirokchilarga ingliz tilidagi cat va cup soʻzlarida uchraydigan /æ/ hamda /ʌ/ unlilarini farqlash vazifasi berilgan. Yapon tilida bu tovushlarning toʻgʻridan toʻgʻri muqobili yoʻq. Topshiriq bajarilayotganda funksional magnit-rezonans tomografiyasi yordamida miya faolligi kuzatilgan.
Natijalarga koʻra, eshitish aniqligi yuqori boʻlgan ishtirokchilar xorijiy tovushlarni tinglaganda miyaning nutqni qayta ishlashda ishtirok etuvchi chap sensomotor sohasini kamroq ishga solgan. Ularning miya faolligi nutqqa aloqador boʻlmagan tovushlarni tahlil qilish paytidagi holatga oʻxshagan.
Olimlarning talqinicha, bunday odamlar notanish tovushlarni darhol ona tilidagi tanish tovushlarga moslashtirishga urinmaydi. Ular tovushning oʻz xususiyatlariga koʻproq eʼtibor beradi. Bu esa ona tilida shakllangan talaffuz odatlarining taʼsirini kamaytirishi mumkin.
Eshitish aniqligi pastroq ishtirokchilar esa notanish tovushlarni farqlashda ona tilining fonetik qoliplariga koʻproq tayangan.
Mualliflar xorijiy til oʻrganishda lugʻat va grammatika bilan birga tovushlar orasidagi mayda farqlarni eshitish qobiliyatini ham rivojlantirish foydali boʻlishi mumkinligini taʼkidlagan.
Biroq tadqiqot asosan xorijiy nutq tovushlarini farqlashga bagʻishlangan. U til oʻrganishdagi barcha qobiliyatlar tugʻma ekanini yoki eshitish mashqlari lugʻat va grammatikani oʻrganish oʻrnini bosishini isbotlamaydi.
