Россиядаги ҳаёт, одамларнинг муносабати, 15-16 соатлик иш, қийинчиликлар ва орзулар — мусофирчиликдаги ўзбек аёли билан суҳбат

«Жаннат оналар оёғи остида»дир. Бу гап бежиз айтилмаган. Оналар борки, фарзанди учун жонини беради. Ўзи емай едиради, киймай кийдиради. Ҳатто баъзида ўзини-да унутиб қўяди.

Шундай оналардан бири 39 ёшли Дилором Маҳамматовадир. Дилором опа салкам 8 йилдирки, Россияда мусофирчиликда меҳнат қилиб келмоқда. Икки фарзандини ўқитиш, бировдан кам қилмаслик учун тинмай меҳнат қилмоқда. Ҳаётида жуда кўплаб тақдир синовларига учраган сирдарёлик бу аёл меҳнат билан дўст тутинган. Аслида Россия ва бошқа давлатларда мана шундай мусофир ўзбек оналари кўплаб топилади.

Kun.uz мухбирлари Россияга сафари давомида Дилором опа ҳақида эшитиб, у билан боғланди ва суҳбат қилди.

Бир она қилиши керак бўлганларини ортиғи билан қилишга уринаётган Дилором опа кўрган-кечирганлари, Россияда дуч келган қийинчиликлари, мусофир аёлларга бўлган муносабат ва орзу-армонлари ҳақида ҳикоя қилиб берди.

«Россияга 2012 йил келганман»

Биринчи бор Россияга келганимда музқаймоқ заводига ишга кирганман. Шундан сўнг, мана 5 йилдирки Москва Авиация институтида бўёқчи бўлиб ишлайман. Турмушим бўлмаганидан кейин икки фарзандимни ўқитиш, уйли-жойли қилиш учун ўзим ишлаяпман.

Россияда ишлашни ҳеч ким орзу ҳам, ҳавас ҳам қилмасин. Чунки ҳеч қаер ватанга етмайди. Ҳамма бу ерларда мажбурликдан ишлайди. Чунки ҳаёт мажбур қилади.  

«Фақат соғиниб яшаймиз»

Россияда энг катта қийинчилик ватан соғинчи, фарзандлар, ота-она соғинчи. Фақат соғиниб яшаймиз. Бу ерда кўчада бемалол юра олмайсиз ҳам. Ҳар қадамда полиция ушлайди. Ҳужжатларингиз тўғри бўлса ҳам, баъзи ҳолларда олиб кетишади. Ўзим ҳам бир суткалаб ётиб чиққан вақтларим бўлган. Чунки бу ерда менинг ҳеч кимим йўқ. 

«Имконим бўлганда келмасдим»

Бирор жойга ишга борганимда кимдир алдайди, кимдир эса боши очиқ аёл деб гап отади. Лекин ҳамманинг ўзига боғлиқ. Агар аёл кишининг ўзида инсоф бўлса ҳеч ким ҳеч нарса қила олмайди. Ҳаётимда шунақа воқеалар ҳам бўлган. Ёш болалар гап отади. Мен уларга «сенинг ҳам онанг, синглинг бор-ку! Гап отишса яхши кўрасанми?» дейман. Тушунгани тушунади, тушунмагани йўқ. Агар «унақа» аёл бўлганимда қора меҳнат қилмасдим.

«Бир кунда 15-16 соат ишлайман»

Музқаймоқ заводида 12 соатлаб иш бўлар эди. Дам олиш йўқ. Кейинчалик, интернет орқали Москва Авиация заводига фаррош бўлиб ишга кирдим. Фирма алмашиб кетгач, ойлигимни ололмай ҳам қолдим. Кейин йиғладим. Иш топишимга ёрдамлашган инсонлар менга бўёқчиликни ўргатишди. 2013 йилдан бери институтда бўёқчиман. Иш вақти эрталаб соат 8:00дан кечқурун соат 17:00гача. Шанба ва якшанба дам олиш куни. Ишдан кейин ва дам олиш кунлари кўчадан иш топиб, бир кунда 15-16 соат ишлайман. 

«Ўғлимнинг тўйини белгилаб қўйгандик, лекин онам…»

5-6 декабрь кунларига ўғлимнинг тўйини белгилаб қўйган эдик. Лекин 16 ноябрь куни онам оламдан ўтдилар. Сўнгги кунларига ета олмай қолдим… 

Қарз олиб кетишга мажбур бўлдим. Маъракаларини ўтказиб яна қайтиб келдим. Чунки баҳорда ўғлимни уйлантиришим керак. Отам нафақада. Ўша вақтгача ишлаб, қарзларимдан қутулишим, тўйга пул йиғишим керак. 

«Онам кетди, ярим кучим кетгандай бўлди»

Мен энг катта кучни ота-онамдан олар эдим. Ҳозир шуни ҳис қиляпманки, онам вафотидан кейин ҳам руҳан, ҳам жисмонан анча чарчабман. Онам кетгандан кейин ярим кучим кетгандек бўлди. 

«1,5 млн сўм ойлик бўлганда Россияга келмасдим»

Ўзбекистонда ҳам ўзгаришлар бўляпти. Лекин ойлик маош кам. 1,5 миллион сўм ойлик ишлаб топганимда Ўзбекистондан келмас эдим. Ўғлимни уйлантирганимдан сўнг келмасликни режалаштиргандим. Лекин қизимнинг ҳам бўйи етяпти. Яна келишга мажбур бўламан. Тўғриси, Россиядан роса зада бўлганман. Жуда чарчадим. Мажбурликдан ишлаяпман.

«Бегоналарга Ўзбекистонни ёмонлашни хоҳламайман»

Ҳалол ишласангиз, алдамасангиз бегона юртда ҳам ҳурмат қилишади. Баъзида уй тозалашга русларникига борганимда уларнинг раҳми келади. «Фарзандинг у ёқда, сен буёқда қийналмайсанми? Соғинмайсанми? Ўзбекистонда иш йўқми?» деб саволлар бериб қолишади. Лекин мен Ўзбекистонни ёмонлашни хоҳламайман. Чунки ўзимнинг Ўзбекистонимга ҳеч қаер тенг келмайди. 

«Мен ҳам оилам билан яшасам, тўйларга борсам»

Мен ҳам тўйларга, туғилган кунларга борсам дейман. Оилам даврасида бўлсам, опа-сингилларим меҳмон бўлиб келишса, мен ҳам уларникига борсам дейман. Ҳар доим шу хаёллар оғушида юраман. Ҳар доим шу орзулар кўнглимдан ўтади. Тўйларни, яқинларимнинг яхши кунларини телефонда эшитиб, ич-ичимдан йиғлайман… Мен қачон тўйга бораман, қачон қатнашаман, қачон маҳалла-кўй билан яшайман деган хаёллар билан юраман. 

«Нима учун Россияда одамлар чиройли яшайди, бизда ундай эмас?»

Мен яшайдиган жойда (Сирдарё вилояти, Ховос тумани) кўп қаватли уйлар хароб аҳволда. Агар менда имконият бўлганда шу уйларимизни Россиядаги уйлар каби қизил, яшил рангларга бўяб таъмирлардим. Чунки мен бўёқчиликни ўргандим. Нима учун Россияда одамлар чиройли яшайди, биз яшамаймиз? Барча имконият бор-ку?! Ахир бизнинг уйларда ҳам инсон яшайди-ку?! 

«Орзум меҳрибонлик уйидаги болаларга суннат тўй қилиб бериш»

Интернетда бир одамнинг меҳрибонлик уйидан болачаларни олиб келиб, ўғлининг тўйига қўшиб, суннат тўй қилиб берганини кўргандим. Ўшанда мен ҳам суннат қилинмаган болачаларни олиб келиб, ўғлимнинг тўйида суннат тўй қилиб бераман, деб ният қилган эдим. Менинг ниятим, Худо хоҳласа, пулим етса, шундай тўй қилиш. 

Интервьюни тўлиқ шаклда юқоридаги видео орқали кўришингиз мумкин.