Аҳволи ҳақида
Интервью бошида Навальний кундан кунга ўзини яхши ҳис қилиб бораётгани ҳақида гапирган: у бешинчи қаватга мустақил кўтарилмоқда, яқинда у 10та зинадан юқорига чиқа олмаётганди, асосийси у - ақлий қобилиятини тиклаган.

У энг катта муаммо сифатида ухлаши қийинлигини айтиб ўтди. «Мен уйқу билан муаммоси бор одамларнинг устидан кулиб юрардим, чунки менинг ўзимда ҳеч қачон бундай бўлмасди. Аммо кейин комага тушдим, кейин анестезия (оғриқ сезиш қобилиятини йўқотиш), кейин дори-дармонларни қабул қилишни тўхтатиш. Ҳозир узоқ вақт давомида ўзимни на тетик ҳис қиламан, на ухлай оламан. Ўшандан буён мен уйқу дориларисиз ухлай олмаяпман», деган у.

Ҳозирда у Берлинда рафиқаси ва ўғли билан ижарага олинган квартирада яшамоқда, қизи эса АҚШдаги ўқишига қайтиб кетган.

«Кундалик ҳаётим бир хил тарзда. Ҳар куни машғулот қиламан, бошқа ҳеч иш қилмайман. Эрталаб паркни айланаман, менга шундай ёзиб беришган, кейин шифокор билан машғулот ўтказаман, кечқурун яна айланаман. Кундузи компьютерда ишлашга ҳаракат қиламан», дея тасвирлаган Навальний ўзининг кун тартибини.

Заҳарланиш оқибатлари ҳақида
Навальний «Шарите»далиги вақтида «оғир бемор»лардан бири бўлганини айтиб ўтган.

«Бир куни тунда, ҳали реанимациядалигимда, ўрнимдан турдим ва танамдаги барча найчаларни суғуриб олдим, қон оқиб кетди. Кейинроқ, ҳушимга келганимда, атрофимда турган одамларни танидим ва улар билан гаплашдим, кейин тутқаноқ тута бошлади. Мен соғ эканимни ва меҳмонхонага кетишни исташимни айтардим. Бир неча ҳафта ўтиб, бу ғалати хатти-ҳаракатларим заҳарланиш оқибати эканини тушуниб етдим», деган у.

Навальнийнинг сўзларига кўра, шифокорлар у 90 фоизга, балки 100 фоизга тиклангани ҳақида айтишаётгани, аммо аслида ҳеч ким аниғини билмаслигини таъкидлаб ўтди.

«Мен ҳозир худди тажриба қуёнчаси ҳолатидаман - асаб тизимини зарарловчи моддадан заҳарланиб, кейин тузалиб ҳаётини давом эттирган одамлар деярли учрамайди. Эҳтимол ҳали мен ҳақимда тиббиёт журналларида ёзишар. Мен ўз тажрибамни ўртоқлашишга қарши бўлмайман», дейди сиёсатчи.