“Барча аёлларда ҳам шунақа ҳолат бўлар экан-да. Болам ёш пайти асабларим чарчаб кетарди. Икки ойлик пайти чақалоғим йиғлайверса, қайнонам “Нега бошқаларни болалари йиғламайди, сеники йиғлайверади?” катта болаларим касал бўлиб қолса, “Нега сенинг болаларинг касал бўлаверади?” деб солиштираверарди. Ўша пайтлари менга баттар оғир бўлган. Уч бола бараварига касал бўлса, йиғласа, осон эмас ҳаммасига бирдай қараш. Илтимос, қайноналар ҳам келинларни бироз тушунсин”.
“Онам укам туғилганда депрессиядан чиқа олмай вафот этган. Ўшанда биз болалар ҳаммамиз кичкина эдик, унга қийин бўлган. Руҳий ҳолатидаги ўзгаришни эса тушуна олишмаган...”
“Менда туғуруқдан кейинги ҳолат жуда оғир ўтган: ўзимни бошқаролмай қолардим. Бир хил пайт боламга зарар етказиб қўймай деб ўзимни четга олардим”.
“Ҳеч ким ёрдам бермаган, амаллаб чиққанман депрессиядан. Йилма-йил туғганман. Бир болам бир ёш, бири 5 ойлик. Баъзида ўзимни бошқаролмай қоламан. Эр ҳар қанча тушунган одам бўлса ҳам, бу ҳолатни тушунмас экан”.
“Менда бўлган, ҳозир эслаш ҳам ҳатто қўрқинчли. Неча марталаб ўзимни ўлдиргим келган. Ўзим ҳам, эримнинг уйидагилари ҳам ҳолатимни тушунмаганмиз. Уйда тинимсиз жанжал эди. Ўшанда ота уйимга қайтиб кетганман, ажримга ҳам бергандик. Лекин ҳозир ҳаммаси яхши, бахтли оилалардан биримиз”.
“Менда ҳам туғуруқдан кейин тушкунлик бўлган. Туғуруқхонадан қайтгач дастлабки кунларда, айниқса билинган. Ҳеч иш қилгим келмас, кайфиятим тушкун, ортиқча гап кўтармайдиган бўлиб қолгандим. Турмуш ўртоғимнинг қўллаб-қувватлаши билан вазиятдан чиқиб кетганман”.
“Она туғуруқдан кейин сал ўзини тиклаб олмаёқ унга боласини топшириб қўйишади. Операция билан туғган бўлса-ку, деярли ҳеч нарсага ҳоли бўлмайди. Ҳолсиз ҳолати билан болага қарашга қийналган она туғуруқхонадаёқ депрессияга тушиши мумкин”.
“Менда фарзандим туғилгач кайфият ўзгариши бир неча кунда ўтиб кетгандай туюлганди. Лекин болам 2 ойлик бўлгандан бошлаб ўзимни чуқур қайғуда ҳис қилардим. Ҳеч бўлмаса, 5 дақиқа ҳаётимдан қочиб кетгим келарди. Ҳозир болам 9 ойлик бўлди, шу тушкунликдан ҳалиям тўлиқ чиқмадим. Турмуш ўртоғим ҳар доим мени тушуниб, ёрдам бериб келяпти.
Истардимки, аёл фарзандли бўлгач унинг яқинлари фақат чақалоққа эмас, онанинг соғлигига ҳам қизиқишсин. Уни мақтаб туришсин. Сабаби, айниқса, ёш оналарда “Мен яхши она бўла оляпманмикин?” деган иккиланишлар кўп бўлади. Рағбат эса уларга анча далда бўлади”.
“Туғиш вақти яқинлашгач турмуш ўртоғимнинг вилоятига кетганман. Биз алоҳида яшаганимиз сабаб вилоятда чақалоқни бағримга олиб кейинроқ пойтахтга қайтганман. Туғуруқ оғир ўтган, унинг устига турмуш ўртоғим узоқда, ўзимнинг ота-онам, яқинларим ёнимда эмаслиги учун ҳам сиқилардим. Лекин қайнонам ўзимнинг онамдек парвариш қилган.
Ўзгарган тана, чақалоқ йиғиси, уйқусиз тунлар, ўзидан кўнгли тўлмаслик депрессияга тушириб қўйганди. 5 ой деганда депрессиядан чиқдим. Яқинларим ёрдами билан ўзимга келдим, болам ҳам яхши ухлайдиган, йиғламайдиган бўлди”.
“Ҳомиладорликда кучли токсикоздан қийналганман. Болам 7 ойликда 1,5 килограмм туғилган. У чақалоқлар бўлимида, мен катталар бўлимида реанимацияда ётганмиз. Боламнинг аппаратда яшаш учун курашиб зўрға нафас олаётганини кўриб ақлдан озай деганман. Жуда қийин ўтган у кунлар. Аста-секин ўзимга келганман, болам ҳам катта бўляпти”.
“Ўтган йили қизим туғилганда 2,5 ёшли ўғлим югуриб келиб синглисини босиб олади деган хаёл миямга келаверарди. Уни урушиб, бақирадиган, ҳатто қўл кўтарадиган бўлиб қолдим. Ўша пайтлари ўғлимнинг боғчадаги тарбиячиси “Ўғлингиз ўзгариб қолди, агрессив бўлиб қолган, бошқа болаларни уриб тишлаб ташлаяпти. Унга меҳр етишмаяпти шекилли”, деганди. Шунда хатомни тушунганман ва невропотолог кўригига бориб, даволаниб ўзимга келганман”.
“Болалар ораси яқин бўлса, депрессияга тушиш осон экан. 2 ёшли бола, чақалоқ, уй ишлари ва эплай олмаганим учун дашном эшитиш... бир мен шунақаманми деб узоқ йиғлардим”.
“Туғуруққа яқин коронавирус юқтириб аҳволим оғир бўлгани учун ковид-марказда операция билан туғганман. Ўлиб қоламан деган хаёл, камига реанимацияда ёнимда ётган келиннинг вафот этгани, боламни бирданига ўзимга беришмагани депрессияга тушишимга сабаб бўлган. Жуда йиғлоқи, болам йиғласа, асабийлашиб кетадиган бўлиб қолгандим. Турмуш ўртоғим туғуруқдан кейинги депрессия ҳақида интернетдан ўқиган экан. Менга ҳар томонлама ёрдам бериб далда бўлиб ўша ҳолатдан чиқариб олган”.
