Такси чақирганда аёл ҳайдовчи келиши бугун ажабланарли эмас. Kun.uz шу йўналишда фаолият олиб бораётган аёлларни суҳбатга тортиб, бу танловларининг сабаблари, муаммолар ва қулайликлари ҳақида саволларга жавоб олди.
Илк қаҳрамонимиз “Дамас” автомобилида ҳам ишлайди, ҳам киракашлик қилади. Ишдан ташқари кунига 200-250 минг сўм топади. Бунга эса жамоат транспортидаги тиқилинчда боласининг ҳушдан кетиши сабаб бўлган.
Аёл учун ёпилган ва очилган эшиклар ҳақида
Менга айнан қийин вазиятда турмуш ўртоғим ташлаб кетган – йўқ бўлган. Фарзандларимни оёққа турғазиш учун ўзим ҳаракат қилганман. Дипломим билан ҳамма ёқдан иш қидирганман. Аёл бошим билан қаерга боришни билмаганман. Аллоҳга нолам етиб бориб, синов муддати билан ишга кирдим ва қарзларимдан қутула бошладим.
Менга энг оғири уйим йўқлиги эди. Ўзбекчиликда “Чиққан қиз – чиғириқдан ташқари” деган гап бор. Чиқдингми, сенга эшиклар ёпилар экан. Тошкентда яшайман десам, ижара нархлари жуда қиммат экан. Топаётган ойлигим уни қопламайди. Шунинг учун четроқдан уй қидирдим ва Чирчиқ шаҳридан жой топдим. Ўша ерда қўним топиб, иккита болам билан шаҳарга келиб ишлашни бошладим. Болаларим билан жамоат транспортида қатнаб ишлаб, бироз пул ҳам жамғардим. Машина олиш қарорига келишимга автобусда боламнинг ҳушидан кетиб қолгани сабаб бўлди. Чунки тирбанд транспортда ҳаво етмай қолди, одамлар орасида, бўйи паст, тик туриб кетардик. Шунақа пайтда ҳушидан кетиб қолди. Айнан шу сабаб мен ишлаб жамғараётган пулимга биринчи навбатда уй эмас, болаларим қийналмаслиги учун машина олишга қарор қилдим. Сабаби – яшаб туришимизга ижара уй бор эди.
Биринчи ўринда энг арзон машина топишим керак эди. Иккиламчи бозорга бордим. Энг арзони “Дамас” экан. Олаётган пайтимдаям ҳайратланишди бундан, ишонишмади. Олиб кимгадир сотади деб ўйлашди. Уларни ишонтириш учун бешта фарзандим бор, шунинг учун катта машина олаётганимни айтиб, ёлғон аралаштиришга мажбур бўлдим.
Йўлга чиқар эканман, фақат сабр-матонат сўрадим. Чунки эркак киши киракашлик қилса оддий қарашади. Лекин аёл киши киракашлик қилса, яна “Дамас”да – жудаям ҳайратланишаркан”.
Йиғлатадиган йўловчилар, жамиятнинг аёлга муносабати
“Кўпроқ аёл йўловчиларни оламан. Ўтган йили ёзда мижоз чақирганда борсам, иккита эркак экан. Мижознинг қандай одамлигини олдиндан ҳеч ким билмайди. Кутиб турсам, кимдир бақирди, айланиб олдига бордим. Билсам биттаси маст экан, уларни олмаслигимни айтсам, ёнидаги шериги кеч қолишаётганини айтиб илтимос қилди. Ичган шериги йўл бўйи менга масхараомуз буйруқ бериб кетди, истаган ашуламни қўй, мен истаган нарсани қилишга мажбурсан, йўл ҳақи мунча кўп деган мазмунда. Шунақа пайтда дилингиз оғрийди. Манзилга яқин қолганда машинамда газ тугади, бензин ҳам оз қолгани учун илтимос қилдим, ёқилғи қуйиб олишим учун. Шунда “йўқ, мен сени қарғайман. Агар мени норози қилиб заправкага кирсанг, унақа бўласан, бунақа бўласан”, деди. Шунда йиғлаб юбордим”.
