2022 йил февралида Россия ва Украина ўртасида кенг кўламли уруш бошланганида, Марко Рубио Флоридадан сайланган сенатор ва Сенатнинг разведка бўйича қўмитаси раиси ўринбосари эди. У ўшанда жуда кескин баёнотлар берганди: АҚШ Украинани бор кучи билан қўллаб-қувватлаши шартлигини таъкидлаган, Владимир Путинни ёлғончи ва ҳарбий жиноятчи деб атаган, у билан музокаралар олиб боришга уринганларни масхара қилганди. Уч йил ўтгач, Рубио АҚШ давлат котиби бўлди ва унинг риторикаси ўзгарди.
2022 йил 24 феврал
↓
Россиянинг Украинага кенг кўламли босқини бошланганди.
2022 йил 25 феврал
↓
Шундай гап оммалашди: «Агар биз Украинани НАТОга қабул қилмасликка рози бўлганимизда, буларнинг барчасидан қочиш мумкин эди». Бу умуман ундай эмас. Путин ўз шартларини эълон қилди. Ва бу шартлардан бири — 1997 йилдан кейинги даврда НАТОга аъзо бўлган барча давлатлар ундан чиқиши керак. Ёки ҳеч бўлмаганда, НАТО қўшинлари 1997 йилдан кейин алянсга қўшилган барча мамлакатларни тарк этиши керак. Бу Руминия, бу Литва, Болтиқбўйидаги барча мамлакатлар. Бундан унинг истаклари тушунарли: балки бу мамлакатларни тўғридан тўғри бошқармас, лекин улар Беларусга ўхшаш бўлиши — унинг таъсир доирасида бўлиши керак. Ўйлайманки, бундай бўлмайди, деб қатъий айтишимиз керак.
Fox News телеканалига интервюдан
2022 йил 26 феврал
↓
Кўпроқ маълумот беришни истардим, лекин ҳозирча фақат шуни айта оламан: Путинда нимадир нотўғри экани кўпчиликка аён. У доимо қотил бўлган, аммо ҳозир унинг муаммоси бошқа — ва муҳим. Путин беш йил олдин қандай реакция кўрсатган бўлса, ҳозир ҳам шундай бўлади, деб ўйлаш хато бўларди.
2022 йил 2 март
↓
Путин учун «музокаралар» — унинг арсеналидаги яна бир қуролдир. У улардан ўз рақибига зарар етказиш ва ўзининг ҳолатини яхшилаш учун фойдаланади.
