Шерзод Омонов Андижон вилоятида туғилиб ўсган. Ҳозирда Ҳарварднинг ҳуқуқшунослик мактаби магистратурасида ўқийди. Шерзод ўзининг муваффақиятларига инглиз тилини яхшироқ ўргангани ҳам бир сабаб бўлганини айтади. “Тилни билганингиздан кейин бошқа имкониятларни ҳам кўриб қоласиз”, – дейди у Kun.uz мухбири билан суҳбатда.
Ҳарвард университетига ҳар йили дунёнинг турли бурчагидан 50 мингдан зиёд одам ҳужжат топширади, аммо шундан атиги 3-4 фоизи ўқишга қабул қилинади. Андижонлик Шерзод Омонов эса ана шу камсонли талабалардан бири.
У 2024 йилда Ҳарварднинг Ҳуқуқшунослик мактабига тўлиқ молиявий ёрдам, яъни ҳеч қандай контракт тўловларсиз, бепул ўқиш учун қабул қилинган. У Kun.uz'га берган интервюсида Ҳарвардгача бўлган йўли ҳақида гапириб беради.
“Перфекционизм ҳаётимга таъсир қилган”
Андижон шаҳрида туғилганман ва болаликнинг асосий қисмини шу ерда ўтказганман. Мактабда жуда шўх бўлганман, лекин баҳоларим ҳам яхши бўлган. Онам жуда талабчан инсон. Оиламиз ўзи кичкина, шунинг учун ҳаётимда онамнинг роли жуда катта бўлган. Мисол учун, ҳозиргача эсимда, бирорта вазифани дафтарга ёзсам ва у хунук бўлиб қолса, онам йиртиб ташлаб, қайта ёздирарди. Натижада менда перфекционизм шаклланган. Бу кейинчалик ҳаётимга ҳам таъсир қилишни бошлаган. Нима иш қилсам ҳам шу биринчиси бўлишим керак, деган ички туйғу пайдо бўлиб қолган.
Мактабни битириб, лицейга топширганман. Бироқ у вақтда аниқ бир мақсад, катта амбициялар бўлмаган, тўғриси. Чунки нима қилишни ҳам билмасдим, шунинг учун лицейга топширгандим. Қизиғи, биринчи бўлиб аниқ фанлар йўналишига топширганман, чунки уйдагилар, қариндош-уруғлар шуни маслаҳат берган. Лекин лицейда аниқ фанлар йўналишига кира олмаганман. Инглиз тилини озгина билардим. Мактаб даврида репетиторга борардим ва натижада лицейда мени хорижий филология йўналишига қабул қилишди. Кейин мактабдаги синфдошим билан бирга Тошкент давлат юридик университетига ўқишга тайёрланишни бошладик. Биринчи уринишим омадсиз чиқди, киришимга 13 балл етмади. Иккинчи уринишда эса уддаладим.
“Тил билиш қўшимча имкониятлар эшигини очади”
Юридик университетига кирганимдан кейин асосий иш ҳал бўлди, энди сал дам олсам ҳам бўлади, деган хаёл келган. Лекин ўқиш бошлангандан кейин бошқа талабаларни кўрдимки, улар жуда иқтидорли эди. Ўзимни жуда паст даражада кўрдим. Уларнинг даражасига етишим учун яна ҳам кўпроқ меҳнат қилишим ҳақида тушуниб етдим. Аниқ эсимда, биринчи курслигимизда ҳатто 5-6 нафар талабанинг IELTS’и 8 балл эди. Биринчи курснинг охирига келиб, ўз олдимга катта мақсад қўйдим: яхшироқ натижалар, кўпроқ имкониятлар эшиги очилиши учун инглиз тилини чуқурроқ ўрганаман дедим. Ичимдан албатта чет элда ўқишим керак, деган туйғу ҳам ўтган.
