Tribuna.uz saytida jurnalist Elmurod Ermatovning «Nomsiz maqola» nomli maqolasi nashr qilindi. Ushbu maqola to‘lig‘icha keltiriladi.
Nomsiz maqola
Jurnalistikada: “Maqolaning 50 foiz kuchi sarlavhada” degan ibora bor. Adadi bir necha millionlarni tashkil etuvchi “Argumenty i fakty” nashrida tayyorlangan har bir materialga mushtariylar diqqatini tortadigan sarlavha topish uchun 30 nafar xodim band.
Kechagi beo‘xshov mag‘lubiyatdan so‘ng ishqibozlar tuni bilan telefon qilaverib, halak qilishdi. “Aka, dardimizni yozing!”, “Nega Rashidov tushmadi?”, “Qachongacha yutqazaveramiz?” kabi savollar bilan murojaat qilgan samimiy muxlislar dardini tinglab, klaviatura qitirlatishga tushdim. Maqola sarlavhasi haqida o‘ylanib ham o‘tirishning keragi yo‘q. Chunki, yurtimizda eng serg‘ayrat bo‘lgan sport muxbirlari allaqachon “guldek” iboralarning barini ishlatib bo‘lishgan. Keyin Suriya bilan o‘yin uchun sarlavha to‘qib nima qildim. Arzimaydi, ham.
Galiulin, Markov menga qarindoshmi?
Bosh murabbiymizga: “Nega Vagizni termaga olmayapsiz?” deb ko‘p marta savol berganman. U menga “Uning o‘yini mening o‘yin falsafamga to‘g‘ri kelmaydi” deb javob qaytargandi. E-e, falsafangdan o‘rgildim...
Axborot o‘rnida aytib qo‘ymoqchiman, bundan besh yilcha oldin muxlislar Sanjar Tursunovning termaga olinishini talab qilib chiqishgan va natija ijobiy bo‘lgandi. Afsus, endi Markovning yoshi o‘tib qoldi. U bilan suhbatlashganimda: “Chaqirishsa bor kuchimni berib o‘ynardim” deb aytganiga ham ikki yil bo‘libdi. Kecha o‘ng qanot yarim himoyasi ishlamadi hisob. Chunki, Denisov yo‘q edi-da! Aynan Galiulin o‘sha nozik joyga rosa kerak bo‘ldi. Vityaning qanoti kecha bo‘m-bo‘sh turdi desam ham bo‘laveradi.
Afoninni olishdi-yu... Bechorani “Paxtakor”ning “tajribali” va “mahoratli” o‘yinchilari “raqobat”da sindirishdi. Hadeb: “Mana bu o‘yinchi termaga kerak!” deb yozaverganimdan so‘ng meni futbolchilarni qarindoshi bo‘lsa kerak deb o‘ylaganlar ham bor. Doston Hamdamov allaqachon terma safida asosiyda tushishi kerak. Yuguradi, tezligi ham yaxshi. Yurtimizdan chiqqan har bir mahoratli futbolchi muxlis va jurnalistlar uchun qondoshdek gap. Faqat o‘yinchilar yaxshi ko‘rishimizni bilishmaydi, chog‘i.
“Babayan menchalik siqilarmikan?”
Kechagi o‘yin oldidan muxlislar fikrini to‘pladik. Mulohazalar deyarli bir xil edi. “Yutamiz” dedi hamma birvarakayiga. Biroq, biz noshudlar o‘yinchilar fikrini so‘ramabmiz. Ular ichida “Ko‘ramiz” degan ekan. Yarim tunda andijonlik Jamoldin buva qo‘ng‘iroq qiladi: “O‘g‘lim, to‘g‘risi, yutqazganimizda Babayan menchalik siqilarmikan?”. Ana sizga savol! Murabbiy o‘yinni 20 daqiqasida tili osilib, tizzasini ushlab qolgan o‘yinchilarni ko‘rib ichidan zil ketgan bo‘lishi tayin. Yana bilmadim... Taktikasi ish bermaganida, jamoa to‘p nazoratini qo‘ldan chiqarib yugur-tep uslubida boshvoqsiz o‘ynaganida biroz bo‘lsa ham siqilgandir...
