«RB Leyptsig» hujumchisi Timo Verner – Germaniyada keyingi ikki mavsumda eng to‘purar nemis bo‘lib turibdi (Bundesliga uchrashuvlarida 29 gol). U hali 21 yoshda, ammo u besh mavsumdan buyon o‘sib kelmoqda. U Germaniya terma jamoasiga yozda Konfederatsiyalar kubogini qo‘lga kiritishda yordam berdi, turnirda 3 gol muallifi bo‘ldi.

Keyingi yarim yil mobaynida uni Madridning «Real» klubi kuzata boshladi.

***

5 yil oldin Timo futboldan ketmoqchi bo‘lgandi. U o‘sha mavsumda «Shtutgart» (U-17) tarkibida 24 gol urgan, yoshlar jamoasini bundesliga kubogi finaliga olib chiqqan va katta g‘alabadan umid qilmoqda edi. Ammo muhim uchrashuvda 0:2 hisobida mag‘lub bo‘lindi va sovrin Berlinga ketdi.

Verner cho‘kib qoldi. U ikki hafta karovatidan turmadi va deyarli hech narsa yemadi: «Men futbolga aloqador bo‘lishni istamayman. Menimcha, bu men uchun emas. Hammasi jonimga tegdi».

Ammo yangi mavsum boshlanganida, Verner mashg‘ulotlarga qaytdi – u futbolsiz yashay olmasligini anglagandi.

Timo onasining familiyasida, chunki uning ota-onasi turmush qurishmagan. Otasi – Gyunter Shux – yarim professional darajada futbol o‘ynagan, keyinroq murabbiy bo‘lgan. U bo‘sh vaqtida o‘g‘liga bilganlarini o‘rgatardi. U tufayli Timo «Shtutgart» maktabiga qatnadi va bolalar jamoasidagi to‘purar hujumchi bo‘ldi. 13 yoshida Verner o‘zidan kattalar bilan shug‘ullanishni istab qoldi: unga o‘z tengdoshlari bilan o‘ynash qiziq bo‘lmay qolgandi. Unga ba'zan ruxsat berishardi.

*** 

14 yoshida Vernerni Germaniya o‘smirlar jamoasiga chaqirishdi, u debyut uchrashuvida Polsha darvozasiga het-trik qayd etdi. Bir yarim yil o‘tib Timo o‘smirlar terma jamoasida 21 gol urgandi. Unga Frits Valter nomidagi oltin medal topshirishdi. Germaniyaning eng yaxshi yosh futbolchisi uchun ta'sis etilgan bu mukofotga o‘z vaqtida Mario Gyottse, Leon Gorettska va Emre Jan ham munosib ko‘rilgandi.

Uning rivojlanishida otasi muhim o‘rin tutgan. Otasi Timo bilan maktabga va mashg‘ulotlarga birga borar, yo‘lda unga bilganlarini o‘rgatib ketardi. Ta'lim oila uchun muhim edi: Verner darslarni qoldirmasdi, hatto u jamoaning asosiy tarkibiga o‘tkazilganidan keyin ham darslarga qatnashda davom etgan. «Shtutgart hali maktabdaligimda men bilan shartnoma imzoladi. Men faqat futbol bilan shug‘ullanishim ham mumkin edi, ammo oyim men maktabni tamomlashimni istardi. Bu to‘g‘ri ham edi. Men endi uni ranjitmaganimdan g‘ururlanaman», – deya hikoya qiladi Verner.