Leo! (Men seni şunday atayman. Keyinçalik sen haqingda nimalar gapirişmasin, özga sayyoralik degan ta'riflarni-da işlatişmasin, men seni yoşligingda buvimiz qanday erkalagan bölsa, şunday atayman: Leo!) Dadangning soatiga bir qarab qöy-çi, tungi soat 11 ga yaqinlaşib qolibdi-ya? Qörqyapsanmi samolyotdan? Qörqma, umring osmonda ötib ketadi hali. Hozir uçayotganing çinakam osmonda ham, futbol maydonidagi majoziy osmonda ham. Deyarli har kuni samolyotga çiqasan. Qörqma, hozirdan örgan!

Dadangning soatida agar yil, oy, kun körsatayotgan bölsa, bugungi kuningni, ya'ni 2000 yilning 17 sentabrini unutmasliging turgan gap. Sen hozir bobolaring yurti bölmiş Kataloniyaga ketyapsan.

Böying borasidagi ğalati kasalliging borligi aytilganida, “River Pleyt” klubi rahbarlari har oy 900 dollar tölaşga qurbi yetmaganini eşitib, uydagilaring xafa bölib qolişgandi. Köryapsanmi, Argentina jamoasining tölay olmagani Ispaniya safariga sabab bölmoqda. Sen öşanda ham ranjimaganding, tuşunmaganding oçiği. Osmon köm-kökmi, Leo? Töğri qilasan köp narsani öylamay. Nima bölsa böldi, deb ketayotganingni bilaman, esimda hanuz.

Leo, hozir samolyot qönadi va otang bilan birgalikda “Barselona” klubi sport direktori Karles Reşak huzuriga yöl olasizlar. U sizlarni darhol qabul qilmaydi. Otang oxirgi sigaretasini çekib, diqqinafas böladi. Sen unga e'tibor berma, u Argentinaga qaytişni istamayotganidan yo sening futbolçi bölmay qolişingdan çöçiyotganidan emas, azbaroyi seni davolaşni öylab, şu sigaretlarni tutatib taşlaydi. Aslida sen 13 yoşga kirib köp narsani bilib bölding: Sening futbolçi bölişingni uyingdagilardan faqat buving istagan. Hali har gol urganingda uni eslaysan, gollaringni unga bağişlab körsatkiç barmoğingni osmonga qadab nişonlaysan. Hozir özing samolyotda osmonda ketyapsanu, buving ham yoningda uçib ketayotgandek tasavvur miyangda.

Leo, Reşak yomon odam emas. Sizlarni kuttirib qöyganiga yaraşa, keyin sening jamoaga ötişing uçun bor imkoniyatini işga soladi. 3 oktabr kuni klub direktorlari kengaşini uçta narsaga köndiradi: Oilang Yevropaga köçib keladi, davolanişingga ketadigan pullar tölanadi va sen ertasigayoq klub akademiyasiga qabul qilinasan. U sening öyiningga mahliyo bölib qoladi, körasan.

“Barselona” seni öziga rom etadi. Sen undagi muhitga juda tez könikasan. Örtoqlar orttirasan va bir neça yil ötib, sen bu diyorning farzandi ekaningni-da sezib qolasan. Işonaver, hatto Argentina ham senga undan yaqin tuyulmaydi. Sen katalon tilida yozib qöyilgan bir yozuvga uzoq tikilib qolasan hali: unda “Klubdan-da ustunroq!” deb yozib qöyilgan böladi. Ispaniyalik örtoqlaringdan biri senga bu yozuvni otasi aytgandek tuşuntirib beradi: “Bizning Barselona boşqa jamoalardan farq qiladi. Biz oilamiz...”.