Inson qiladigan har bir işning natijasi uning oqibati bilan belgilanadi. Şuningdek, insonning yaşab ötgan hayoti mazmuni ham uning sönggi lahzalari bilan belgilanadi. Sahl ibn Sa'd Söidiy roziyallohu anhudan qilingan rivoyatda Rasululloh sollallohu alayhi vasallam: «Albatta, amallar xotimasiga boğliq», dedilar (Buxoriy rivoyati). 

Audio versiya (Tas-IX )

 

Demak, bu dunyoda qilingan amallar hosili umr söngida ma'lum böladi. Şu bois inson hayoti qanday yakun topişi haqida ba'zi bir alomatlar ham keltirilganki, şunga qarab uni «yaxşi» yoki «yomon» degan xulosaga kelinadi. Ya'ni, hayot vaqtida inson yaxşi amallarni bajarişga beparvo va loqayd bölib, umri poyoniga yetganda şunday işlarga ulguraman degan kişi adaşadi. Köpinça qarib, ölimi yaqinlaşgan inson bu dunyoda qanday hayot keçirdim, nimaga erişdim, deb yaşab ötgan umrini bir-bir köz oldidan ötkazadi. Aslida, bu töğri emas. Inson hayotining har kunini öz amallarini taftiş qilib, sarhisob etişi lozimligi manbalarda aytilgan. Ammo inson hayotining qanday xotima topişi heç kimga ma'lum emas. Demak, inson butun hayoti davomida yaxşi amallarni qilişga harakat qilmas ekan, oxirgi afsus-nadomat heç qaçon foyda bermaydi. Inson hayoti yaxşi xotima topişi uçun u butun umri davomida tayyorgarlik körişi kerak. Çiroyli xotima topişning bir qança alomatlari bor:

1.Insonning oxirgi sözi şahodat kalimasi bölişi.

Muoz ibn Jabal roziyallohu anhudan keltirilgan rivoyatda Rasululloh sollallohu alayhi vasallam: «Kimning oxirgi sözi «Laa ilaha illalloh» bölsa, jannatga kiradi», dedilar (Abu Dovud va Hokim rivoyati). Şuning uçun vafoti yaqinlaşgan insonga bu kalimani zikr qiliş eslatiladi. Bu kalimaning uluğligi şundaki, u inson umrining butun mohiyatini özida jamlaydi.   

2.Insonning jon çiqar paytda peşonasidan ter çiqişi.

Bu haqda Burayda ibn Xasib Aslamiy roziyallohu anhudan rivoyat qilingan hadisda Rasululloh sollallohu alayhi vasallam şunday deganlar: «Mömin peşona teri bilan öladi»