O‘zbekiston Yozuvchilar uyushmasi a'zosi, yozuvchi To‘lqin Eshbekning «Katta karvon yo‘ldan adashmas yoxud Birinchi Prezidentimizning suyangan tog‘lari» sarlavhali maqolasi UzA saytida e'lon qilindi.

Maqolada davlat va jamoat arboblari, Ismoil Jo‘rabekov va Bo‘ritosh Shodiyeva, shuningdek ijtimoiy tarmoqlarda bu shaxslarning faoliyatiga oid muqaddam e'lon qilingan maqolalar haqida so‘z yuritiladi.

G‘oyat ulkan, zalvorli karvon!

Mustaqilligimiz asoschisi deya e'tirof etilgan Birinchi Prezidentimiz Islom Karimov bu karvonga roppa-rosa 27 yil sarbonlik qildi. Dastlabki davr – 1989-1991 yillar benihoya og‘ir va xatarli damlar edi. Sobiq ittifoqda hech bir respublika rahbari o‘zi bilganicha yoki xohlaganicha siyosat yurgizishi mumkin emasdi. Karvonning jilovi Moskvada edi…

Shunday og‘ir va murakkab zamonda Islom Abdug‘anevich juda katta jasorat va siyosiy mahorat bilan O‘zbekistonni istiqlol sari boshlab keldi. 

Shu o‘rinda ikkita mulohaza.

Birinchisi, rahmatli Sharof Rashidovdan keyin O‘zbekiston ancha yillar rahbarga yolchimay qolganini ko‘rib, aziyat chekkan edik. Xudo ko‘rsatmasin, o‘sha tahlikali o‘tish yillarida kunimiz nomunosib kimsalarga qolganida bormidi… Bunday mustaqil davlat, dorilomon hayotni tushimizda ham ko‘rmasmidik…

Ikkinchisi, O‘zbekistonni istiqlol sari boshlashdek g‘oyat zalvorli ishni birgina shaxs bilan bog‘lamasligimiz kerak. Bitta shaxs hamma muammoni yolg‘iz o‘zi hal etolmasligi kunday ravshan. Respublika yetakchisi bo‘lgan Islom Karimov atrofida, qolaversa, Qoraqalpog‘istondan tortib barcha viloyatlarda yuzlab rahbar-kadrlar, mutasaddilar, deputatlar, ziyolilar, yozuvchi-shoirlar ham yeng shimarib kurashganlarini yaxshi bilamiz. Faqat, mustabid tuzum davridan qolgan aqida: jamiyatdagi barcha islohotlar, bunyodkorlik va boshqa yutuqlarni birinchi shaxs nomi bilan ulug‘lab gapirish «odati» qolmagandi.

Demak, hayot haqiqati shu: barcha muvaffaqiyatlarni ham, xato-kamchiliklarni ham bitta shaxs nomi bilan bog‘lamasligimiz kerak.

Istiqlolga erishgach, faxrlansak arziydigan yutuqlarimiz ko‘payib borardi. Faqat, bu bunyodkor xalqimizning mehnatlari evaziga bo‘layotganini, har bir soha yetakchisining ulushi, hissasi qay darajada bo‘layotganini aytish «odati» yo‘q edi.

Aytaylik, mamlakatimizda qishloq xo‘jaligi sohasini rivojlantirishda Ismoil Jo‘rabekovning xizmatlari qanchalik ulkanligini yaxshi bilardik. Oddiy odamlar orasida u kishi haqida «Prezidentning eng ishongan kadri» degan fikr yurardi. Biroq, bu ulug‘ siymoni ibrat qilib ko‘rsatadigan biror ocherk yoki maqola yozilganini bilmayman.