Muvaffaqiyatsiz murabbiy

Ronald Kuman murabbiylik faoliyatini salkam 20 yil oldin boshlagan bo‘lsa-da, Yevropa miqyosida katta natijalar ko‘rsata olmagan. U ko‘pchilik o‘xshatayotgan Pep Gvardiola bilan shunisi bilan farq qiladi – Pep tajribasiz bo‘lsa-da, o‘zining yangi g‘oyalari bilan jamoa boshiga kelgan va ilk urinishdayoq hammasi o‘xshagandi. Kuman ham Pep kabi shu tizimdan chiqqan mutaxassis, ammo unda murabbiy sifatida o‘zini ko‘rsatish uchun 20 yil vaqt bor edi. Aytish mumkinki, Kuman agar futbolchi sifatida «Barselona» afsonasi bo‘lmaganida, jamoaga tayinlanmasdi.

Faqat Niderlandiya miqyosidagi sovrinlar, «Valensiya» va «Everton»dagi muvaffaqiyatsizliklar Kumanning yangi jamoadagi avtoritetiga soya solishi mumkin. Hatto Niderlandiya terma jamoasini «tiriltirgani» e'tirof etilayotgan bo‘lsa-da, bu davr van Deyk, Veynaldum, De Yong, Depay kabi futbolchilarning klub miqyosida ham yulduzga aylanayotgan paytlariga to‘g‘ri keldi.

U ko‘pchilik kutgan xaloskor emas, katta ehtimol bilan Bartomeuning shaxsiy tanlovi, demak, agar ilk oylarda o‘yin kuchaymasa, futbolchilarda yana ishonchsizlik paydo bo‘lishi, murabbiyga yanada qiyin bo‘lishi turgan gap?

To‘g‘ri, Kumanning murabbiylik faoliyatidagi yutuqlari u qadar katta emasdir, ammo u birinchidan, «Barselona» afsonasi – shuning o‘zi ham klub ichkarisida, futbolchilar va xodimlar oldida uni avtoritetga aylantiradi. Ikkinchidan, u niderlandiyalik, Yoxan Kroyf va Lui van Gaalning shogirdi hisoblanadi – ya'ni, uning g‘oyalari «Barselona» qadriyatlari bilan hamohang kelishi, yot unsur bo‘lib qolmasligi hozirdan tushunarli.

Masalan, Ole Gunnar Sulsher «MYu»ga kelguncha, bir qator muvaffaqiyatsizlikka uchragan murabbiy edi, Frenk Lempard faqat Chempionship tajribasiga ega bo‘lgan, ammo ularning klublardagi e'tibori muhim ahamiyat kasb etdi, hatto yulduz futbolchilar ham ularni avtoritet sifatida qabul qilishda og‘rinmadilar. Ya'ni Kumanning futbolchi sifatidagi e'tibori va aynan «Barselona» afsonasi ekani uning boshqa kamchiliklarini yopa oladi.   

Yana bir jihat, top-klublarga top-murabbiylar lozimligi, jamoa muhitidagi murabbiyning avtoriteti haqida gap borganda, doim Messi fenomeni o‘rtaga chiqadi. Go‘yoki, u «Barselona» yoki Argentina jamoalarining yashirin «prezidenti», murabbiylardan tortib, asosiy tarkibdagi sheriklarigacha o‘zi tanlaydigandek taassurotlar ham yo‘q emas.