Hozir Hulkar otasidan o‘rgangan hunarini singillariga ham o‘rgatyapti. Ular oilaviy tarzda buyurtmalar olib, eshik-romlar, ayvonlar uchun ustunlar va yog‘ochdan boshqa turli narsalar yasashadi.
«Kichik yoshimdan juda ko‘p kasblarga qiziqqanman. Arxitektor bo‘lishni maqsad qilgandim, lekin taqdir taqozosi bilan duradgorchilik yo‘nalishini tanladim. Bu hunarga qiziqishim 12 yoshimdan boshlangan. Chunki o‘sha paytda dadam uydan ustaxona ochgan edi. Dadamning ishiga qiziqib, kuzata boshlaganman va birinchi marta qalamdon yasaganman. 16 yoshimdan mustaqil tarzda duradgorlik uskunalarida ishlashni boshladim», – deydi Hulkar.
Hulkarning dadasi Normuhammad aka Eshtoyev bilan ham suhbatda bo‘ldik.
«Boshida buyurtma asosida duradgorchilik ishlarini bajarar edim. Vaqti-soati kelib, ustaxona ochganimda sog‘ligimni yo‘qotib qo‘ydim. Ishlash qobiliyatini yo‘qotganimdan keyin bir muddat ustaxonada ishlash uchun vodiydan usta olib keldik.
Sog‘ligimdan juda xavotirda edim. Agar menga to‘satdan biror narsa bo‘lsa, bolalarimning ahvoli nima bo‘ladi, deb tashvishlanardim. Shuning uchun qizim Hulkarga hunarimni o‘rgata boshladim. Hozir u juda yaxshi ishlayapti. Yasayotgan narsalaridan ham ko‘nglim to‘ladi.
6 nafar farzandim bor, katta qizimni turmushga uzatganman. Hozir uyda 7 kishimiz. Hulkar qizim singillari bilan oilani ham to‘liq ta'minlab kelmoqda», – deydi ota.
Hulkar, asosan, yasaladigan narsalarni bichib beradi. Singillari va amakivachchalari unga yordamlashadi.
«Og‘ir yuk ko‘tarish kerak bo‘lganda, qiyin ishlar bo‘lganda amakimning o‘g‘illari yordam beradi. Shuning uchun qiynalmayman. Har kuni ishlarimizni avval rejalashtirib, keyin boshlaymiz. Agar shunday qilinmasa, ulgurish qiyin bo‘ladi», – deydi Hulkar.
