Faqatgina bir ilinj ularning yuragida umid chirog‘ini yoqqan. Bu ham bo‘lsa, “Tashabbusli budjet”ga Konimexda yakka-yolg‘izlar uchun uy qurib berish borasida taklif kiritilgani va uning ko‘p ovoz to‘plab, g‘olib bo‘lgani.
“Kechqurun o‘lib qolishdan qo‘rqaman”
Nazira Xolova 1957 yilda Konimexda oddiy ishchi oilasida tavallud topgan. Yoshligida hamma insonlar kabi u ham nurli kelajakni orzu qilgan. Biroq hayot uni og‘ir sinovlar girdobiga uloqtirdi. Turmush o‘rtog‘i vafosizlik qilib, tashlab ketdi. Yagona farzandi ham go‘daklik paytida vafot etdi. Bu g‘amlar uni erta qaritdi. Qolaversa, umrining katta qismi uysizlikda, yolg‘iz o‘tdi. Turli manzillarda ijarada yashash qismatida bor ekan. Aka-ukalari ham iqtisodiy imkoniyatlari yetmaganligi sababli o‘z ro‘zg‘orlaridan ortib, unga uy qurib berisholmadi.
O‘tmaydigan kun-ku yo‘q. Nazira opani hammasidan ham YoLG‘IZLIK atalmish ulkan iztirob o‘z domiga tortib ketgandi. U hamon ana shu iztirob iskanjasida, og‘ir sharoitda yashamoqda.
“Yolg‘izlikdan yomon narsa yo‘q. Kechqurun o‘lib qolishdan qo‘rqaman. Qachon tong otarkin, qo‘ni-qo‘shnilarimni ko‘rarkanman, deb kutib chiqaman. Mening ham orzularim ko‘p edi, bola-chaqali, uyli-joyli bo‘lishni, yaxshi hayot kechirishni istardim. Bir o‘zim yolg‘iz va bunaqa sharoitda qolaman deb hech o‘ylamaganman. Lekin hayot ekan. Bir yil ichida 5-6 joyga ko‘chdim. Ko‘ch-ko‘ronni ko‘tarib, ijarada yashash qiyin. Bizga uy qurib berilayotganini eshitib, yig‘lab yubordim. Tashabbusni boshlaganlarga, ovoz berganlarga rahmat aytaman”, – deydi Nazira Xolova.
Nazira opa o‘zi uchun taom tayyorlaydi, choy qaynatadi. Uy yumushlarini qilgan bo‘ladi, o‘zini chalg‘itishga urinadi. Ayni kunlarda o‘z uyi bo‘lishini o‘ylab, kunlari umid va quvonch bilan o‘tmoqda.
Ko‘zi ojiz otaxonning iztiroblari
Qulnazar Abdurahmonovning dardi Nazira Xolovanikidan ham ayanchliroq. 66 yoshni qarshilagan otaxon ko‘p yillar Konimex cho‘llarida chorva ortidan yurib, cho‘ponlik qilgan. 1985 yilda turmush o‘rtog‘i yakka-yu yagona o‘g‘lini olib, Qozog‘istonga ko‘chib ketadi. Oradan shuncha vaqt o‘tganiga qaramay, o‘g‘il otasi holidan xabar olmagan, izlab kelmagan.
