«Meduza» internetda e’lon qilingan ochiq ma’lumotlar (tomonlarning bayonotlari, ijtimoiy tarmoqlarda tarqalgan foto va videolar) asosida so‘nggi kunlarda Ukrainadagi harbiy harakatlar ko‘lamini aks ettiruvchi o‘zgarishlarni jamladi.
- Severodonetsk va Lisichansk egallangach, iyul oyi boshidan rossiyaliklarning Donbassdagi yurishlari to‘xtab qoldi. Ukraina qo‘shinlari Lisichanskda qurshovga tushib qolishdan qutulib qoldi va Seversk — Soledar — Baxmut bo‘ylab yangi front chizig‘i tashkil etildi. Aftidan, Rossiya qo‘mondonligi rejalariga bu liniyaga to‘g‘ridan to‘g‘ri hujum qilish kiritilmagan. Ehtimol, yurishlar sur’atiga Ukraina armiyasining front ortidagi o‘q-dori omborlariga raketa zarbalari yo‘llagani ta’sir ko‘rsatgan - bunday hujumlar oqibatida Rossiya qo‘shinlarining ta’minoti izdan chiqqan. Nima bo‘lmasin, Donbassda «operativ pauza» bir necha haftadan buyon davom etmoqda.
- Xarkivdan shimolda ham rossiyaliklarning qarshi hujumlari to‘xtab qolgan. Bu yo‘nalishda shunchaki operativ maqsad qo‘yilmagan: shaharni qurshovga olish, ayniqsa uni shturm bilan egallash uchun yetarli kuch yo‘q.
- Slovyansk hududida ham ilgarilash kuzatilmayapti, bu hududdagi o‘rmonzorlarda rossiyalik harbiylar bahordan buyon turib qolishgan. Holbuki, keyingi yirik yurish shu yerdan boshlanishi kutilayotgandi.
- Agar Ukraina sharqida vaziyat shunchaki «barqarorlashgan» bo‘lsa, Xerson hududida Rossiya armiyasi uchun to‘laqonli operativ inqiroz alomatlari yuzaga kelmoqda. May va iyun oylari mobaynida ochiq dasht hududi bo‘ylab yurishlar amalga oshirish uchun urinishlar muvaffaqiyatsizlikka uchragach (bu urinishlar Rossiya artilleriyasi tomonidan to‘xtatildi), ukrain qo‘mondonligi strategiyani o‘zgartirdi. Rossiya armiyasining asosiy kamchiligi logistika bo‘lib qolayotgani tufayli, AQShdan uzoq masofaga otuvchi HIMARS baravar o‘t ochish tizimlarini qabul qilib olgan ukrain harbiylari rossiyaliklarning kommunikatsiya tizimlarini o‘qqa tuta boshladi.
- Bunday hisob-kitob tushunarli: ukrain armiyasining barcha muvaffaqiyatlariga yalpi hujumga o‘tish harakatlari orqali emas, balki rossiyalik harbiylarni ta’minotdan uzib qo‘yish orqali erishilgan. 150 kunlik urush tarixi shuni ko‘rsatadiki, Rossiya qo‘mondonligi ta’minotda inqiroz yuzaga kelgan taqdirda qo‘shinlarni olib ketishni afzal ko‘radi (va bu «ezgu niyat qadami» deb ataladi). Mart oyi oxirida rossiyalik harbiylar Kiyev, Chernihiv va Sumi oblastlaridan ketganida ham shunday bo‘lgandi; iyun oyi oxirida Ilon orolidagi garnizon evakuatsiya qilinganda ham shunday bo‘ldi.
- Rossiyaliklarning Dnepr daryosining o‘ng sohilida, Xerson va Mikolyiv oblastlaridagi barcha kommunikatsiya tizimlari armiya fevral oyi oxiri va mart oyi boshlarida egallab olgan bir necha ko‘priklarga tayanadi. Bu ko‘priklar orqali qo‘shinlarning yirik guruhlari oziq-ovqat va o‘q-dori bilan ta’minlanadi (bir necha o‘n ming kishi va yuzlab artilleriya tizimlaridan iborat guruhlar).
