— 2012-2013 yillarda “obnal” ommalashgan edi. Bunga biznes sifatida qarab, aralashib qolganmiz. Odamlardan plastik kartalarini olib qolib, 10-15 kunda 5-10 foiz evaziga naqdlashtirib berardim. Keyinchalik minusga kirib ketganman. Odamlarga pulini berolmay qolganman, qarzlarim 300 mln so‘mdan oshardi. Daromadimni to‘g‘ri chamalamasdan, katta pulni ishlatib yuborganman. Shundan keyin ishni to‘xtatganman. Odamlarning pulini berish uchun boshqalardan qarz oldim.

O‘zbekistonda ishlarim yurishavermagach, Rossiyaga ishlashga ketdim. Taksi haydadim, lekin o‘zimdan orttirib uyga tayinli pul jo‘natolmadim. Kuniga 1700 rubl mashina ijarasiga berardim. Boshqa xarajatlar ham bor edi. Mayli, o‘zimning uy-joyim bo‘lmasin, lekin odamlarning pulini berib, o‘zim halovatda bo‘lay deb harakat qildim.

Keyin internetda buyrak donorligi haqida ko‘rib qoldim. Menda ham donorlik qilish fikri tug‘ildi. Lekin O‘zbekistonda qonunan ruxsat yo‘q ekan. Chet davlatda shu ishni qilishni rejaladim. Ijtimoiy tarmoqqa e’lon berdim. Toshkentdan bir kishi menga murojaat qildi. U odam bilan 10 ming dollarga kelishdik. Turkiyada operatsiya bo‘ldi. Operatsiyagacha ham o‘zi pulning yarmini ishlatib bo‘lgandim.

Bemor bilan yaqin qarindoshmiz deb tanishtirdik o‘zimizni. Psixolog suhbatlaridan o‘tdik. U yerga borguncha bir-birimiz haqimizda ma’lumot almashib tayyorgarlik ko‘rdik, komissiyadan o‘tish uchun. Bir odamning tuzalishiga sababchi ham bo‘ldim bir tomondan. O‘ta qiyin jarayon ekan o‘zi bu. Operatsiya muvaffaqiyatli o‘tgan.

Bu voqeaga 3 yil bo‘ldi, endi afsuslanaman bundan. Donor bo‘lishni tavsiya qilmayman boshqalarga ham. Boshida 1 yil bilinmadi, lekin hozir sog‘lomman deyolmayman. Og‘ir ish qilolmayman, haddan tashqari ehtiyot bo‘lish kerak. Doim xavotirda yuraman.

Qarzlarimdan ham to‘liq qutulolmadim. Ko‘pchilik Rossiyadan pul topib keldi deb o‘ylashdi. Pullarning barini odamlarga bergach, yana yo‘qchilik, tirikchilik g‘ami tushdi. O‘zim og‘ir ish qilolmayman, juda tushkunlikka tushib qoldim shu vaziyatda, deb hikoya qiladi erkak.

— 2015 yilda turmush qurganmiz. To‘yimizdan keyin oilaviy munosabatlar yaxshi bo‘lgan, faqat moliyaviy tomondan qiynalganmiz. Ko‘pchilik kelardi pulini so‘rab. Eshik taqillasa, cho‘chiydigan bo‘lib qolganmiz. Odamlar kelib janjal qilishardi.

Xo‘jayinim buyragini sotmoqchi ekani haqida menga aytgan, avval yo‘q, deganman. Operatsiyadan keyin ahvoli og‘irlashib qoladi deb qo‘rqqanman. Hech narsa bo‘lmaydi deb tushuntirgach, rozi bo‘lganman men ham. Qarzlarning bir qismidan qutuldik shu bilan.