Shu kunlarda xonanda Botir Qodirov hamda marhum san’atkor Sherali Jo‘rayevning o‘g‘illari o‘rtasidagi mojaro tarmoqlarda ko‘pchilikning muhokamasiga sabab bo‘lib turibdi.
Mavzu atrofida aylanayotgan savollarga javob berish uchun 25 aprel kuni Botir Qodirov “Xalqlar do‘stligi” san’at saroyida konsert oldidan jurnalistlarga intervyu berdi. Xonanda nima uchun sudga murojaat qilganini tushuntirar ekan, Sherali Jo‘rayev uning biologik otasi bo‘lganini va bundan keyin ham shunday bo‘lib qolishini aytdi.
“43 yil indamasdan keldim”
— Bu narsani xalqimiz, muxlislarimiz biladi, bilganlar biladi, shubha qilganlar ham bor. Buni katta bo‘lgan joyim, butun Andijon biladi. U yerga borib so‘rasanglar, butun Andijon xalqi gapiradi bu haqda. Bu yashiradigan narsa emas edi, lekin buning o‘ziga yarasha sababi bo‘lgani uchun yashirib kelgandim, ochiq gapirmagan edim.
Chunki 20 yoshimgacha otam bilan munosabatimiz iliq bo‘lgan, otam mendan xabar olganlar, men ota eshigida katta bo‘lganman, yozgi ta’tillarni otamning ota hovlisida, ya’ni Andijonning Asaka tumanida o‘tkazganman, otamning onasi, otasining oldiga ko‘rgani borardim, ular meni ko‘tarib katta qilishgan, bo‘la bilan o‘ynab yurgan davrlarim bor va hokazo. Normal oilada bo‘ladigan holat...
5 yoshgacha, otam bilan onam ajrashgunga qadar birga yashaganmiz. Otam bilan onamning uchrashishi – otam onamni yaxshi ko‘rib qolgan va nikoh qilganlaridan so‘ng men dunyoga kelganman. Men nikohli farzandman, benikoh farzand emasman. Shunga ham aniqlik kiritib qo‘yishim kerak, chunki har xil noto‘g‘ri fikrlar bo‘lyapti. Buni otam, mening atrofimdagi yaqinlar, o‘sha davrning insonlari juda ham ko‘pchilik biladi, nikohga guvoh bo‘lganlar bor, kerak bo‘lsa, buni taqdim qila olamiz.
Otam hozirgi oilasi bilan yashab, uylangunga qadar biz birga yashaganmiz. 4-5 yoshlik vaqtim ajrashganmiz. O‘sha yillardan to 20 yoshimgacha biz har yili otam bilan Andijonga kelib-ketib yurgan vaqtda ko‘rishar edik, otam menga moddiy yordam berar edi. Bizning ota-bolaligimiz yuksak darajada bo‘lgan. Hatto “sizni sog‘inyapman, ko‘rgim kelyapti” desam, “men qachon Andijonga kelsam, sen kelaver, endi katta bola bo‘lib qolding”, derdilar. Umuman olganda bu masalaga oid juda ham ko‘p narsalar bor. Lekin hozir buning hammasini ochiqlashga vaqt yetmaydi.
Otam mendan so‘ragan joylari, aytib ketgan gaplari bor. “Bolam, endi katta yigitsan, tushunishingni xohlayman. Hayotda ba’zi bir masalalar bo‘ladi, sen bunga sabr qilishingiz kerak bo‘ladi. Men seni ehtiyot qilishim kerak”, deganlari uchun men 43 yil indamasdan keldim. Hech qachon otamning tinchligini buzmaslikka harakat qilib, yigit sifatida otamning so‘zlarini ikki qilmaslikka shu vaqtgacha harakat qilib keldim.
