«Manchester Yunayted»ning yangi bosh murabbiyi Ruben Amorim klub boshqaruviga kelganidan keyingi birinchi intervyusini «qizil iblislar» YouTube sahifasi uchun berdi va unda portugaliyalik mutaxassis katta jamoani boshqarish oldidan kechirayotgan hissiyotlari haqida gapirgan.

Xush kelibsan, Ruben. Bu savol eng osoni bo‘lsa kerak: nega «Manchester Yunayted»ga qo‘shilding?

— Birinchi navbatda men o‘zimda klub bilan bog‘liqlikni his qildim. Klub deganimda ko‘pchilik uning birlik sifatidagi siymosini ko‘z oldiga keltirgan bo‘lsa kerak. Yo‘q, avvalo, men unda ishlayotgan insonlar bilan bog‘liqlikni tuydim va bu men uchun juda muhim. Boisi, men o‘zim yoqtiradigan odamlar bilan ishlashni yoqtiraman. Ikkinchi sabab — klubning boy tarixi. Bu yerda hamma g‘alabalarga tashna. Bunday klubda bo‘lish orqali sen qandaydir alohida voqealarning bir qismiga aylana olasan va bu mening tanlovimdagi asosiy sabablardan biri. Men shunchaki qaysidir klubning navbatdagi murabbiyi bo‘lishni yoqtirmayman, Manchesterda ham oddiy murabbiylar ishlamaydi. Yana bir sabab, albatta, muxlislar. Portugaliyada ham media juda yaxshi ishlaydi, biroq bu yerdagi bilan solishtirib bo‘lmaydi. Manchester muxlislarining klubga nisbatan jonkuyarligi, o‘zini dahldordek sezishi ushbu klubni qolganlardan ajralib turishining asosiy sababidir.

Sen klubdagi odamlar haqida gapirganda Omar, Den va Jyeysonni nazarda tutdingmi?

— Albatta. Ser Jim va Ser Deyvni ham e’tirof etish kerak, biroq yuqoridagi 3 inson mening tanlovimda katta rol o‘ynashdi. Men ular bilan o‘zimda qandaydir bog‘liqlik his qildim. Menimcha, ular bilan o‘xshash vaziyatdamiz: hech birimizning kelganimizga ko‘p bo‘lmagan va o‘ziga xos klubda katta natijalarga erishmoqchimiz. Bu bizlarni birlashtirib turuvchi muhim nuqta.

Krishtianu seni shoir deb atashi haqida aytishadi, shu rostmi?

— Ha, lekin bu shunchaki hazil sifatida shakllangan narsa. Men gapirganimda yuragimdan so‘zlayman. Meni taniydiganlar buni yaxshi biladi va bu taxallus shunchaki hazil tariqasida qo‘yilgan.

Sen «Old Trafford»da 2 marta o‘ynagansan. Qanday xotiralar qolgan?

— Juda ham yaxshi emas. Chunki men bu yerda g‘alaba qozonmaganman, menga g‘olib bo‘lish yoqadi. Menga hayotdan zavqlanish muhim, biroq bunga g‘alaba bilan erishishni xohlayman. Muxlislar mening yodimda qolgan. «Braga» bilan kelganimizda 2:0 hisobida yutayotgandik, keyin esa ular ishga tushishgan va o‘sha o‘yinni boy berganmiz. Demakki, bu o‘ziga xos stadion.