Rossiya mustamlakaçiligi özining behad zulmkorligi, qabohati bilan Turkiston xalqlari qalbida öçmas doğ qoldirgan. Yillar davomida mahalliy aholi zulm ostida uşlab turilgan, istiqlol va erk tuyğulari söndirilgan. Ammo yurtning jasur va mard öğlonlari bosqinçilar köziga tik boqib, ölka xalqlarining erki va ozodligi uçun kuraşgan. Ana şunday qahramonlardan biri – Madaminbek edi.

Madaminbekning asl ismi – Muhammad Aminbek. U 1892 yilda Marğilon yaqinidagi Sökçilik qişloğida tuğilgan. Otasi Ahmadbek hunarmandçilik bilan şuğullanib, katta savdo dökoniga ham egalik qilgan. Ahmadbekning ota-bobolari Qöqon xonligi davrida turli yuqori lavozimlarda işlagan.

Ayrim manbalarda Madaminbekning onasi öz hovlisida maktab oçib, otinoyi sifatida yoş qizlarni öqitgani haqida ma’lumotlar uçraydi. Madaminbekning Maqsudali va Mamadali ismli ikki akasi, Mehriniso va Mayramniso ismli ikki opasi ham bölgan. Bölajak qörboşi Marğilondagi maktab va mahalliy madrasani tugatgaç, tahsilni davom ettiriş uçun Buxoroga jönab ketadi.

Madaminbekning surgun qilinişi

Tarixçi Qahramon Rajabovning ma’lumotlariga köra, Madaminbek Birinçi jahon uruşi arafasida Rossiya imperiyasining mustamlakaçilik zulmiga qarşi Farğona vodiysida kötarilgan turli ğalayon va isyonlarda faol qatnaşgan. Şuning uçun ölkadagi rus politsiyasi uni 1914 yilda qamoqqa oladi. Sud Madaminbekning böyniga qilmagan jinoyatlari – qotillik va öğrilikni ham ilib, uni Sibirning Nerçinsk şahriga 14 yil muddatga surgun qiladi.

Şunday qilib, yoş Madaminbek hayo­tining uç yili dahşatli Sibir örmonlarida ötadi. Biroq bölajak qörboşi uçun bu yillar izsiz ketmadi. Aynan Sibirdagi oğir va maşaqqatli hayot uni kelgusi kuraşlar uçun çiniqtirib, yurt ozodligi uçun böladigan hayot-mamot janglariga tayyorlaydi. 1917 yildagi fevral inqilobidan keyin Madaminbek siyosiy mahbus sifatida ozod qilindi va u Marğilonga qaytib keldi.

Bolşeviklarga qarşi kuraşning boşlanişi

Surgundan qaytgan Madaminbek dastlab Marğilonda militsiya boşliği etib tayinlanadi. Ölka xalqlarining xohiş-irodasi sifatida vujudga kelgan Turkiston Muxtoriyatining qonga belanişi, yurt farzandlarining qirğin qilinişi, Qöqon şahri va uning atrofidagi qişloqlar aholisining ayovsiz talon-toroj qilinişi uning sabr-kosasini töldiradi.

1918 yilning mart oyi boşlarida Madaminbek öz militsionerlari bilan istiqlolçilar safiga ötadi. Keyinçalik u öz qarorini şunday izohlagan edi: