Toshkent shahriga yo‘lbo‘yi pulli avtoturargohlar albatta kerak, lekin bu tizim avvalboshdan xatolar ustiga qurildi, deydi iqtisodchi Otabek Bakirov. Rasmiylar esa boshqa fikrda: shahar hokimi o‘rinbosari Abdurahmon Baxtiyev bu loyihani hokimlikning boshqa loyihalari orasida eng muvaffaqiyatlisi deb atadi. Kun.uz tomonlar ishtirokida ochiq muloqot tashkil qildi.

Toshkent shahar hokimligi yo‘lbo‘yi pulli avtoturargohdan foydalanib, pulini to‘lamagan shaxslarni BHMning 2 barobari (1 sentabrdan boshlab 880 ming so‘m) miqdorida jarimaga tortish tashabbusi bilan chiqdi.

Hokimlik tegishli qonun loyihasini jamoatchilik muhokamasiga qo‘ygach, tarmoqlarda ko‘plab munozaralarga sabab bo‘ldi.

Kun.uz mavzu borasida fikr almashish uchun Toshkent shahar hokimi o‘rinbosari Abdurahmon Baxtiyev, jamoatchilik faoli va iqtisodchi Otabek Bakirov, “Streetpark Systems” MChJ (yo‘lbo‘yi avtoturargohlar operatori) direktori Qudratbek Yoqubov va kompaniya huquqshunosi Davron Ahmadov ishtirokida ochiq muloqot tashkil etdi.

Suhbat ishtirokchilari yo‘l yoqasida mashinani qoldirib ketish pulli bo‘lishi – katta shaharlar uchun odatiy va zaruriy chora ekanini e’tirof etdi va muloqot mazkur tizim nechog‘lik to‘g‘ri tashkil etilgani, ma’muriy jarima joriy etishning asosliligi kabi masalalar atrofida kechdi.

Otabek Bakirov: Pulli avtoturargohlar mutlaqo zarur bo‘lsa-da, 2024 yil noyabr oyidan boshlab Toshkent sharoitida pulli to‘xtash tizimini yaratish, shakllantirish va rivojlantirishda yo‘l qo‘yish mumkin bo‘lgan barcha xatolarga yo‘l qo‘yildi. Xatolar birinchi kundan, ya’ni pulli to‘xtash tizimi bo‘yicha birinchi auksionni tashkil etishdan boshlandi. Eng katta xato Toshkentning barcha ko‘chalarini bitta lot sifatida auksionga qo‘yish bo‘ldi. Boshidanoq bitta investor yoki operator butun shaharni tartibga soluvchi tizim yarata olmasligi aniq edi. Da’vogarlarda bunday keng ko‘lamli loyihani amalga oshirish uchun zarur moliyaviy, texnik va huquqiy resurslar yetishmasdi.

Ikki yaxshiroq yo‘l bor edi. Birinchisi, biz bir nechta lotlar bilan auksionlar tashkil qilib, Toshkentda bir nechta operatorning ishlashiga imkon berishimiz kerak edi. Ikkinchi yo‘l, ko‘plab Sharqiy va G‘arbiy Yevropa mamlakatlarida qo‘llangan “ochiq bozor” tizimini yaratish edi. Bu modelda butun to‘xtash tizimi munitsipalitet (hokimlik) nazorati ostida bo‘ladi va ma’lum mezonlarga javob beradigan har qanday operator xizmatlar ko‘rsatishi, to‘lovlarni amalga oshirishi va sodiqlik tizimlari hamda obunalar orqali raqobatlashishi mumkin, bunda daromadni shahar oladi va operatorlarga komissiya to‘laydi.