Urushlar borgan sari xalqaro munosabatlarning odatiy foniga aylanib boryapti. Eng asosiy mavzular ham urushlar bilan bog‘liq. Ko‘plab ekspertlar keyingi o‘n yilliklarda urushlar faqat ko‘payishi haqida gapirmoqda. Buning fundamental sabablari bor.
Dunyoda ikki qutblilik sovuq urush bilan birga tugadi. Undan keyingi bir qutblilik davri ham uzoq cho‘zilmadi. Bugun dunyoda ba’zan tezroq, ba’zan sekinroq, lekin barqaror sur’atda ko‘p qutblilik shakllanib bormoqda. Yangi qudratlar kechagi konsensusni tan olishni istamaydi. Boshqa tomondan, kechagi yagona qudrat yoki mintaqaviy qudrat markazlari ham o‘z mavqeyi va monopoliyasini saqlab qolishni, bunga qo‘shimcha global vaziyatni reviziya qilishni istaydi.
Urushlar bo‘yicha yirik mutafakkir Karl fon Klauzevits “Urushning asosiy tamoyillari” kitobida “davlatlar o‘z dushmanlarini o‘zlarining irodasiga bo‘ysundirish uchun urush ochishadi” degan edi. Uning fikricha, dengizlardagi urushlarning maqsadi – dengizda boshqalarning bayroqlari bo‘lmasligi, dunyo suvlarini monopol nazorat qilishga intilishdan iborat.
Bugungi kunga kelib, urushlarning bu fundamental maqsadi o‘zgarmadi, o‘zgarmasa ham kerak. Biroq urush texnikasi har doim o‘zgarib borgan. Zamonlar osha, texnologik va iqtisodiy rivojlanish sabab, urushlarning ham texnikasi, dinamikasi, taktikasi o‘zgarib borgan. Bugun ham shu holat kuzatilmoqda.
Keyingi yillardagi bir qancha urushlarni olsak. 2022 yil fevralida Rossiya Federatsiyasi Ukrainaga bostirib kirdi va urush hali ham davom etmoqda. RF Ukrainani to‘liq o‘z nazoratiga olish niyatida edi, biroq bunga erisha olmadi. Aksincha, keyingi oylarda Ukraina tashabbusni qo‘liga olmoqda va urushni RFning ichiga ham olib kirdi.
Yoki, AQShning Eronga urushi ham muvaffaqiyatsizlikka uchradi. Chunki 2026 yil fevralida boshlanib, Erondagi siyosiy tizimni almashtirishga qaratilgan urushda rasmiy Tehron yiqilmadi, aksincha, muzokaralardagi pozitsiyasi kuchaydi.
Yana bir misol, 2023 yil oktyabrida Isroil Hamasga qarshi katta urush boshladi, G‘azo sektorini to‘liq ishg‘ol qilishga kirishdi. Biroq Isroil o‘zi e’lon qilgan “Xamasni yo‘q qilish” maqsadiga erisha olmadi. Bugun ham Xamas mavjud, u qurollangan, va G‘azoning ma’lum xududlarida bemalol harakatlanmoqda.
Bir necha o‘n yilliklar oldin, AQSh, RF yoki Isroil kabi harbiy qudratli davlatlar o‘zlarining harbiy mashinalari orqali dushman tarafni yanchib tashlashga muvaffaq bo‘lardi. Bugun esa, vaziyat murakkab. Nega qudratli davlatlar oldingidek to‘liq harbiy ustunlikka ega emas?









