Умрини илм-маърифатга бағишлаган одам учун энг азиз неъмат нима? Бу вақт... Шайх Муҳаммад Содиқ Муҳаммад Юсуф ҳазратлари вақтнинг ҳар бир дақиқасини илмга сарлайдиган, одамлар қалбига ҳидоят, эзгулик уруғини қадайдиган бағрикенг олим эдилар.
Ҳазрат Ислом оламида ўзининг илму-ирфони билан миллионлаб инсонларнинг устозига айланган олим дарғалардан эди. Тиним билмас, ҳалол ва нур юзли олим эдилар. Оилапарвар, миллатпарвар, ватанпарвар олим эдилар.
Кун.uz ҳазратнинг ўғли, Исмоил Муҳаммад Содиқ билан суҳбат уюштирди. Мазкур суҳбат давомида ҳазратнинг вафоти, уларнинг оила масаласидаги қарашлари, шундай инсоннинг фарзанди бўлиш масъулияти, китобга бўлган муҳаббат, жамиятимиздаги маънавият ва қатор бошқа масалалар тилга олинди.
Йўқотиш
“Албатта, ҳазратни вафотлари барчамиз учун, хусусан, мусулмонлар учун оғир йўқотиш бўлди. У кишининг ҳаётлари, бутун умрлари фақат яхшиликка сарфланган бўлганлиги сабабидан, биз албатта қайғурганимиз билан, ўша пайтда у кишини ҳаётлари мазмунли, фойдали ўтгани учун шу нарса бизга тасалли берди”.
Оила
“Оиламизнинг асоси, оиладаги умумий ҳаёт тарзини албатта шариат ахкомлари ташкил қилади. Ҳазрат нафақат оилада, балки умуман инсонлар билан бўлган муносабатларда жуда ҳалим одам эдилар. Яқин, ўзларини фарзандлари ёки набираларидан бошқа одамларнинг фарзандларини бирон марта сенсираганликларини эшитмаганмиз. Ўзимизни уйдагиларга ҳам иложи борича фақат сизлаб мурожаат қилишга ҳаракат қилардилар. У кишининг хафа бўлганликлари, ранжиганликларининг асосий белгиси – индамасдан қўярдилар”.
Фарзандлик масъулияти
“Ҳазратнинг фарзандлари бўлиб юриш албатта бошқаларга қараганда кўпроқ масъулиятни талаб қилади. Бу масъулиятни инсон учун машаққатли тарафлари ҳам бўлиши мумкин, лекин бунинг орқасидан савоб оламиз деган умид бўлгани учун бу нарса биз учун енгил ҳолатга ўтган”.
Китобга муҳаббат
“Китобга бўлган муҳаббат илмга бўлган муҳаббатни асосида бўлган. Ҳазратнинг дўстларини айтишига қараганда, уларни бир маротаба бўлса ҳам китобсиз кўришмаган, ҳаттоки мадрасани устунига суянган ҳолда танаффусда ҳам китоб ўқиган эканлар. Отамизни ҳам, онамизни ҳам қўлларида доимо китоб бўлган”.
Муносиб давомчи

















