BBC рус хизмати билан гаплашган афғонлар шу қадар қўрқувдаки, улар бир неча ҳафтадан буён ўз уйларидан чиқа олишмаяпти. Улар 20 йил олдинги сценарий такрорланишидан, аёллар яна паранжи тўғри кийилмагани ёки ўз маҳрамисиз таксига чиққани учун калтаклана бошланишидан қўрқишмоқда.

Аёлларнинг хавотирларини халқаро ҳуқуқ ташкилотлари ҳам тасдиқлашмоқда - уларнинг маълумотларига кўра, кўплаб вилоятларда толиблар қизларга мактабга боришни, аёлларга эса уйдан чиқишни тўғридан тўғри тақиқлаган.

11 сентябрь куни бурқа кийган уч юз чоғли аёл Кобул давлат университети аудиториясида «Толибон»ни қўллаб-қувватлаш учун йиғилди. Улар янги ҳукуматни тан олишлари ва толиблар бошқарувида ўзларини тўла хавфсиз ҳис этишларини билдиришди, шунингдек Ғарбни ва исломий дресс-кодга қарши  бўлганларни қоралашди. «Афғонистонни тарк этган аёллар бизнинг вакилимиз бўла олмайди», дея ёзилганди намойиш иштирокчиларидан бири тутган табличкада.

Аммо уларнинг ўзи ҳам барча афғон аёлларини ифодалай олмайди: Кобул атрофида яшовчи 17 ёшли Сюзан уч ҳафтадирки уйдан чиқа олмайди - у қўрқади. «Мен ўзим ва яқинларим билан нима бўлишини билмайман. Доим даҳшатли тушлар кўраман, энди биз йигирма йил олдин ота-оналаримиз бошидан ўтказганларни ҳис қилмоқдамиз», дейди у BBC мухбири билан суҳбатда.

Сюзан нашр мухбири билан мессенжер орқали мулоқот қилган. У инглизчада яхши гапира олмаслиги учун олдиндан узр сўради ва «Толибон» ҳужум бошлашидан олдин она шаҳри Мозори Шарифда ҳар куни тил ўрганганини айтади. Жангарилар вилоятларни бирин-кетин эгаллаб ола бошлагач, унинг оиласи Кобул томон қочган ва бу ер хавфсизроқ бўлишидан умид қилган.

«Аммо ҳозирда хавфсизлик ҳақида гап бўлиши мумкин эмас», дейди Сюзан. Унинг оиласи ҳазораларга мансуб (1998 йилдан толиблар томонидан таъқибга олинган шиалар), у отасини эслайди, отаси толибларга қарши курашиб, армияда хизмат қилган, аммо бир неча ойдан буён бедарак кетган.

«Толибон» аёлларга нималарни ваъда қилганди?
«Толибон» Афғонистонни 1996 йилдан 2001 йилгача бошқарган, бу давр мобайнида мамлакатда шариат қонунлари амалда бўлган. Саккиз ёшдан катта қизлар мактабга бориши мумкин бўлмаган, аёлларга ишлаш (соғлиқни сақлаш соҳаси бундан мустасно) ва кўчага эркак жинсидаги яқин қариндошисиз чиқиш (улар ҳамиша паранжида бўлиши шарт эди) тақиқланган. Турмуш ўртоғига хиёнат қилган аёллар тошбўрон қилинган.