Абдусоли ака Фарғона туманининг адирлик ён бағридаги Қўрғонтепа қишлоғи Бекат маҳалласида яшайди. Қишлоқ аҳолиси чорвачилик ва деҳқончилик билан шуғулланади.
62 ёшли Абдусоли аканинг уйида меҳмон бўлиб оиланинг яшаш шароити билан танишдик. Оила бошлиғи фарзандлари ва ўзи ишлаган завод ҳақида сўзлаб берди.
«Мактабни тамомлагач «училишеда» ўқидим. Сўнг «армияга» кетдим. Германияда хизмат қилдим. Армиядан қайтиб 1980 йилда Қапчуғай қишлоғидаги темир-бетон заводига ишга кирдим. 2020 йилда нафақага чиқдим. Аллоҳга шукр, ҳамма нарсамиз етарли. Ҳаёт яхшиликда ўтяпти.
4 ўғил ва 1 қизим бор. Яратганга шукр. Ҳаммасини уйли-жойли қилдик. Эндиликда ўзлари тирикчиликларини қилишяпти. Уйда ҳам «сваршчиклик» қилиб тураман. Қорамолларимиз бор. Тирикчилик ўтяпти».
Қишлоққа ичимлик суви етиб келмаган, табиий газ йўқлигидан аҳоли кўмир ва ўтин ёқиб қиш чиқарар экан. Абдусоли ака бир пайтлар уйида сурув-сурув қўйлар боққан. Даштлар ўзлаштирилгандан кейин чорва боқиш имконияти чекланиб одамлар аввалгидек мол-қўй боқмай қўйган.
«Тепага» чиқиб ичимлик сувини олиб келамиз. Ўтин кўмир қилиб қишни чиқаряпмиз. Еримиз бор, ёзда экин-тикин билан овора бўламиз. Сув омборидан бўшаган ерда маккажўхори экамиз. Маккахўхори ҳосилини кечроқ йиғиштириб олганимиз учун сўтанинг олди қисми пишиб орқа томони эса яхши пишмай қолади. «Тўни»ни қайириб михга осиб қўйсак яхши қурийди...
Қўй боқишга авваллари шароит яхши бўлган-да. Дашт ерлар ҳам секин-аста ўзлаштирилиб кўпчилик аввалгидек чорва қилмай қўйди. Чорваларимизни боқиш учун қирғизларга бериб юборар эдик. Чегарада тартиб ўзгаргани учун чорва боқишда имкониятимиз чекланди.
