Тошкентнинг қоқ марказидан 2 километргина радиус масофада ўрнатилган ўнлаб видеокамера дислокацияларини кўриб чиқамиз.

Эски Жўва деҳқон бозори қаршисида шундай камера бор. У ҳайдовчиларнинг узлуксиз чизиқни босишларини интизорлик билан кутади, аниқлайди ва жаримага тортилишлари учун асос тайёрлайди. Камерадан бироз олдинги шароит эса умуман бошқача – чизиқлар йўқ.

Қарама-қарши ҳаракат томонда йўл ишоралари чизилмаган. Бунинг сабаби эса ушбу йўналишда камера йўқ.

Узоққа бормаймиз. Шу турган нуқтамиздан Сағбон кўчасига қараб 100 метр юрсак, яна шу аҳвол – “камера, чизиқ ва чизиқсизлик” тенденциясига дуч келамиз. Бу кўчада бундай камералар шунчалик кўпки, айримларининг орасидаги масофа ҳатто 100 метр ҳам чиқмайди. Ачинарлиси эса шу 100 метр оралиқда ҳам йўл чизиқлари фақат камералардан кейин чизилган.

Фаробий кўчасига тушиб оламиз. Бу ерда ҳам шу аҳвол.

Қорасарой кўчасида ҳам, шу йўлнинг Нурафшон кўчаси билан кесишган чорраҳасида ҳам, Кичик ҳалқа йўли билан кесишган чорраҳасида ҳам вазият бир хил.

Қоронғи тушиб кетди ҳамки, “қароқчи камералар ови”миз бароридан келаверди. Қани, охирига етолсак...