Internetda O‘zbekiston xalq artisti Yulduz Usmonovaning shou-biznes olamining qator vakillariga qilgan murojaati paydo bo‘ldi. Unda san'atkor Gulnora Karimovaning ozod qilinishini yoqlab chiqqan shou-biznes vakillarini qoralab, ulardan ko‘zlarini ochishni so‘ragan.
«Bir gapirishgandi, indamadim, lekin bu safar juda haddidan oshib ketishdi. San'atkorlarimiz judayam qattiq sog‘inib, yuraklari ezilib ketibdi. «Biz sog‘indik, qachon chiqasiz» deyishibdi. Chiqadi, boshinglarga balo bo‘lgani chiqadi, gap yo‘q! Yo judayam yaqindan tanirdinglarmi? Mendan so‘rasalaring bo‘ladi, yonlarida xizmatlariga chaqirsa, ertalabgacha uxlamay, pullarimni ololmay o‘tirgan kunlarim bo‘lgan.
Qachon ko‘zlaring ochiladi, musulmonlar?!
Sizlar bugun mikrofonni ushlab ashula aytyapsizlar, ertaga hech kim emassiz. Nega xalqning boshini aylantiryapsizlar? Gulnora Karimova?! Gulnora Karimovani davlat bilgan, tanigan, 1 milliardi tashqarida. 1 millard dollar, 1 milliard so‘m emas. Davlatning 1 tiyini ham xalqniki, Haqniki. Tushundilaringmi? Hali bilmaganlar qancha? Kim nima desa orqasidan ergashib ketaverish kerakmi, bo‘ldi qilinglar endi. Oldin siyosatchilar bizga tegardi, bugun sizlar nimaga tegyapsizlar? U pulni kim qaytaradi, u xalqning puli, saniki bilan maniki emas-ku? U davlatning puli (stolni mushtlab).
Shuncha beva-bechoralarga uylar berildi, yordam ko‘rsatildi. Qachon shunaqa bo‘lgandi? Nima uchun bu pulni so‘ramasligimiz kerak, so‘raymiz. Men o‘sha pullar qaytib kelishi tarafdoriman.
Xalqning puli xalqqa qaytsin. U pulga bilasizlarmi nimalar qilsa bo‘lardi, bog‘chalar, oilasini zo‘rg‘a tebratayotganlar bor. Mayli-da, orzu-havasda yurganlar bor, oylikdan oylikkacha zo‘rg‘a yashaydiganlar bor. Ota-onasi ishga ketib, o‘lib ketganlar qancha, o‘shalarga pul kerak, yetim-yesirga kerak, bog‘cha kerak, maktab kerak, bilim kerak, kitob kerak. Ha bu qayerdan keladi, aytinglar-chi? Siz o‘g‘irlab qochsangiz, men qaysi o‘g‘rini sog‘inishim kerak? O‘g‘ri-yu u! Yig‘ishtiringlar bunaqa xom-xatala gaplarni. Ijodni qilinglar, mikrofonni tuzukroq olib, ashula aytishni o‘rganinglar. Bugun sizlarning kamchiliklaringizni aytmayotgan bo‘lsak, bu haddilaringdan oshish kerak deganimas.
Siyosatchilar bizga tegardi, biz xafa bo‘lib intervyu berardik, bugun siyosatchilar tegmayapti bizga, nega sizlar tegyapsizlar siyosatchilarga? Shunga achchig‘im kelyapti. Boshidan suv tommagan odam bilmaydi-da, nimaligini.
