Ijtimoiy hayotdagi muammolarning yeçimi oldimizga yangi-yangi muammolarni qöyadi. Aslida taraqqiyotning mohiyati ham, mantiği ham mana şunda. Bu – jamiyat taraqqiyotida muhim rol öynaydigan ta'lim sohasiga ham birday tegişli. Ayniqsa, milliylikning ifodasi bölgan ona tili ta'limida közga yaqqol taşlanadi. Bu boradagi muammolar va ularning yeçimiga doir fikrlarini biliş maqsadida sohaning yirik mutaxassisi, professor Baxtiyor Mengliyevni suhbatga tortdik. Albatta, ustozning fikrlarida bahstalab örinlar ham yöq emas. Şuning uçun takliflarni Kun.uz öquvçilari e'tiboriga havola etişni ma'qul topdik.

– Hozirgi kunda ona tili ta'limidagi muammolar nimalarda körinadi?

– Hammamiz maktabda fizika, kimyo, matematika, biologiya predmetlarini öqiganmiz. Ulardan qoyillatib beş baho olganmiz. Ammo köp hollarda oddiygina elektr çiroği patronini örnatişni ham, daraxtni payvand qilişni ham, yulduzlarga qarab vaqtni aniqlaşni ham, jarohatga qanday malham qöyişni ham, biror narsaning hajmini hisoblaşni ham eplay olmaymiz. Hatto oddiygina isitiş tizimidagi suvning aylanma harakatini ham tuşunmaymiz. Nega? Çunki biz olgan ta'lim hayotdan uzilib qolgan. Hamma ham fizik, matematik, biolog bölavermaydi-ku! Şuning uçun öquvçida hayotiy kompetensiya birinçi öringa çiqişi lozim edi.

Endi özimizning «Ona tili»mizga kelaylik. Ona tili ta'limining ahvoli qanday? Boşi ham, adoği ham yöq, buning ustiga darslikdan darslikka ötiş, sinfdan sinfga köçiş bilan özgarib turadigan son-sanoqsiz ilmiy (lingvistik) qoidalarni yodlatamiz. Matnning, berilgan gaplarning avra-astarini çiqarib, ipidan ignasigaça tahlil qildiramiz. Biroq bu «bilim»lar oğzaki va yozma nutqimizga qay darajada ta'sir qilişi haqida öylab ham körmaymiz.

Bolalarimizning nutqi qanday? Tutiladi, duduqlanadi. «Anaqa», «haligi», «nima desamikin», «öşa-de» kabilarni har ikki söz orasida göyo «boğlama» sifatida qöllaydi va bundan hijolat ham bölmaydi. Arizani qoyillatib yozib, fikrini lönda va aniq tuşuntirib bera olmaydi. Davralarda mikrofon tutqazib qolişsa qoçib, ta'ziyalarda marhumning yaqinlariga «bandalik» ifodasidan boşqa biror sözni yolçitib aytolmaydi.

Biz, öqituvçilar esa unli tovuşning til oldi va til orqaligi, lablangan-lablanmaganligi, quyi keng, örta keng, yuqori torligi, til undoşning lab-lab, lab-tiş, til oldi, til yoni, til örta, til orqa tovuşining yaqin til orqa, çuqur til orqaligi haqidagi bilim şaxsning tildan foydalaniş malakasini qanday va qançalik ta'minlaşi haqida öylab ham körmaymiz.

Ona tili predmeti töla-tökis tilşunoslik faniga aylanib böldi. Öqituvçi ham, öquvçi ham, ota-onalar ham ona tili ta'limi deganda tilşunoslik qoidalarini yodlaş va ularga doir maşq va topşiriqlarni bajarişdan boşqa narsani tasavvur qila olmaydigan bölib qoldi. Birinçi planda turişi kerak bölgan oğzaki va yozma nutq böyiça savodxonlik, nutq va muloqot madaniyati, boy söz zaxirasi, notiqlik eng oxirgi örinlarga tuşib ketdi.