«Ikkinchi marta tug‘ildim»

Dastlabki suhbatdosh M.A – COVID-19 koronavirus infeksiyasidan shifo topgan hamyurtimiz

– Yoshim 49da. Koronvirusga chalinganim hayotimdagi jiddiy sinovlardan biri bo‘ldi. Allohga shukr, prezidentimizning qat'iyati, shifokorlarimizning sa'y-harakatlari tufayli hammasi ortda qoldi. Aytish mumkinki, men ikkinchi tug‘ilgan kunimni nishonlayapman.

– Kasallikka chalinganingizni qachon bildingiz?

– O‘zim toshkentlikman. Qozog‘istonga ish yuzasidan borgandim. Qaytishimda, chegaradan o‘tishda teplovizor orqali tekshirishdi va haroratim oshgani ma'lum bo‘ldi. Darhol karantinga olishdi va tekshirishlardan keyin, virusologiya ilmiy tekshirish institutiga olib kelishdi.

– Sizda shu kasallik aniqlanganida qanday ahvolga tushdingiz?

– Albatta, ozgina hadiksiraganim, karantinga olishganida ko‘nglimdan norozilik o‘tgani rost. Ammo shifokorlarning xotirjamligi, o‘z ishlariga jiddiy yondashishlari meni ham tinchlantirdi. Shu o‘rinda o‘z boshimdan o‘tkazgan inson sifatida yurtdoshlarimga aytadigan gaplarim bor – avvalo vahimaga tushmang, shu bilan birga shifokorlarning ehtiyot choralari bo‘yicha aytgan har bir gaplariga amal qiling. Men davolanishning har bir bosqichida buni juda yaxshi anglab yetdim – bejiz jon kuydirilmayapti ekan.

Lekin haliyam ko‘pchilikning kasallik yuqishi mumkinligiga bee'tibor bo‘layotganini tushunib bo‘lmaydi. O‘zingizdan o‘tganini o‘zingiz bilarsiz, lekin yaqinlaringiz, oila a'zolaringizni hadikka tushirishni ham o‘ylash kerak, ular biz uchun qanday ko‘ylarga tushishadi.

– Shifoxonadagi sharoit, muolajalar, shifokorlarning munosabati haqida nima deysiz?

– Yuqorida aytganimday – men yana qayta tug‘ildim, O‘zbekistonimning kuchli qo‘llarini his qildim. Buni biror mubolag‘asiz aytyapman. Shifokorlar erta-yu kech yonimizda bo‘lishdi, na dori-darmondan, na oziq-ovqatdan biror kamchilik sezdim. Hammasi ko‘ngildagidek, bizni barcha sharoitlarga ega alohida palatalarda saqlashdi, dunyo voqealarini televizor orqali ko‘rib, yaqinlarimiz bilan muloqot qilib turdik.

Shifokorlarga ming bor rahmat aytaman. Ochig‘i, bu kasallikdan oldin ayrim shifokorlarga nisbatan hurmatsizlik hollarini eshitib, jiddiy e'tibor bermasdim. Endi fikrlashim ham o‘zgardi, men bu kasbning ulug‘ligini yana bir marta his qildim.