«Devid Bekhem chap oyoqda o‘ynay olmaydi, bosh bilan o‘ynay olmaydi, himoyalana olmaydi, kam gol uradi. Lekin qolgan jihatlari joyida» – buyuk Jorj Best birgina ta'rif bilan nafaqat Bekhemning kamchiliklarini sanagan, balki, uni o‘ziga xos futbolchiga aylantirgan sifatini ham keltirib bergan. Uning to‘p uzatishi barcha kamchiliklarining o‘rnini bosib ketardi.
1994/95 yilgi mavsumda Devid atigi 19 yoshda edi, «Manchester Yunayted»ning o‘ng qanotida esa Andrey Kanchelskisning oldiga hech kim tusha olmasdi. Bekhemning iqtidori barchaga ma'lum, ammo maydonga unga hali joy yo‘q edi. O‘shanda Fergyuson uni ijaraga jo‘natib yubordi. Tanlangan klub ham ajoyib – to‘rtinchi ligada to‘p suradigan «Preston Nort End». Yaqindagina «MYu» asosiy tarkibida o‘zini ko‘rsata boshlagan David haqida esa gazetalar ham yoza boshlagandi hatto.
«Tanishing, Devid Bekhem, bundan keyin barcha jarima va burchak zarbalarini u ijro qiladi», – dedi «Preston» bosh murabbiyi Gari Piters.
Tabiiyki, bu hammaga yoqmadi. Shunday qilib, 19 yoshidayoq Devid faoliyatida bosimga duch keldi.
Bir necha kun o‘tib, jamoa safar o‘yiniga avtobusda ketayotgandi. Devid himoyachi Raymond Sharp bilan yonma-yon o‘tirib, gazeta o‘qirdi. Maqola Bekhemning o‘zi haqida bo‘lib, uning «Manchester Yunayted» safidagi ilk goli, undan keyingi hissiyotlar yoritilgandi. Shunda Raymond gazetani Devidning qo‘lidan tortib oldi va baland ovoz chiqarib, o‘qiy boshladi:
«Men Erik Kantonaning og‘ushiga o‘zimni otdim. Eh, qanday ajoyib, unutilmas hissiyot...»
Butun avtobus kulib yubordi.
«Men hech qachon biror odamning bu darajada qizarib ketganini ko‘rmagandim», – deb eslaydi «Preston»ning boshqa bir futbolchisi.
O‘yin boshlandi, Devid zaxirada qoldi. Ikkinchi bo‘limda bir necha daqiqa o‘ynash uchun maydonga tushirildi va jamoa burchak zarbasini tepish huquqini qo‘lga kiritdi. Aytilganidek, David to‘p oldiga bordi. U to‘g‘ridan to‘g‘ri zarba bilan to‘pni darvoza to‘riga joylab qo‘ydi.
Keyingi o‘yinda Bekhem jarima zarbasini golga aylantirdi. U kelguncha va ketgandan keyin «Preston»da standart zarbalarni ijro etgan Pol Raynorning aytishicha, Davidning mashg‘ulotlarda o‘zini tutishi boshqalardan ajralib turardi.
