Birinchisi, mamlakatda erkin bozor iqtisodiyoti va shartlari ishlaydi – davlat korxonalari futbolda o‘zlarini reklama qilish orqali ikki tomonlama manfaatli, bozor narxlari asosida shartnoma imzolaydi. Xuddi boshqa yirik xususiy kompaniyalarning investorligi kabi. Yaponiya yoki Janubiy Koreyani misol keltirish mumkin.

Ikkinchisi, davlat bu yerda xalq ham o‘ta boy bo‘lib, barcha ehtiyojlar qondirilgan, futbol esa xalq uchun ijtimoiy ovunchoq vazifasini o‘tab beradi. Xuddi Qatar yoki BAAdagi kabi. 

Biz har ikki toifaga ham kirmas ekanmiz, davlat kompaniyalari monopol bo‘lib, reklamaga muhtoj emas, yuqorida aytganimdek, xalqning futboldan boshqa mingta dardi bor ekan, boshqa zarur sohalar uchun ishlatilishi mumkin (shart) bo‘lgan mablag‘lar umumiy aholining 1 foizini ham qiziqtirmaydigan sohaga yo‘naltirilishi noto‘g‘ri.

(Xos vaziyatlar bo‘ladi. Masalan, rentabelligi yuqori bo‘lgan OTMK o‘z futbol jamoasini tashkil qilish orqali, asosan kombinat ishchilaridan tashkil topgan Olmaliq aholisini rag‘batlantiradi. Shu orqali ishchilar bo‘sh vaqtlarini mazmunli o‘tkazishlari, dam olishlari, ko‘ngil yozishlariga sharoit taqdim etadi. Xuddi shunday, Andijon viloyati hokimi budjetdan «Andijon» FKga pul berishi, aytaylik, viloyatning qayeridadir dam olish maskani, hayvonot bog‘i tashkil etishga harakat qilishidek gap. Ammo me'yor, javobgarlik, talab doirasidan chetga chiqmaslik sharti bilan).

O‘zbek futbolida bir klub moliyaviy inqiroz yoqasiga kelib qoldi, bir klub futbolchisini sotib, «pulini yeb yuborgani» bo‘yicha PFL tomonidan ayblanmoqda, yana bir necha klub yagona agentlik ostida birlashib – xalqaro musobaqalarda qatnashish eshigini o‘zi uchun yopmoqda va hokazo. Mana shunday voqealar fonida yana o‘sha eski mavzu – futbol klublarini xususiylashtirish, davlat futbolga pul ajratmasligi kerakligi, futbol daromadlari va hokazo mavzular chiqib kelaveradi. Bu esa, bizga har safar turli tomonlardan qarash imkoniyatini ham taqdim etadi.

Futbol klublarini ayblar ekanmiz, odatda ularga qarata – «o‘zing pul top, o‘z xarajatlaringni qopla, boqimanda bo‘lma» qabilida chaqiriqlar qilamiz. Agar futbolning rivojlanishi ushbu soha o‘zini o‘zi qoplash darajasiga yetishi bilan bog‘liqligini e'tiborga olsak, namuna qilinadigan «Paxtakor», «Qo‘qon 1912» yoki hatto «Turon»ning ahvoli ham u qadar havas qilarli emas. Biri o‘ziga boy investor topib, katta pul sarflayotgan bo‘lsa, ikkinchisi xarajatlarini futbolga bog‘liq bo‘lmagan daromadlar hisobiga qoplayapti. Ya'ni ikkisi ham vaqtincha, futbol nisbatan daromad keltirmas ekan, investor qachondir zerikishi, tadbirkorlar ham o‘ziga boshqa ovunchoq topishi turgan gap. Xo‘sh, nima qilamiz? Hamma ayb klublardami?

Savolni boshqacha qo‘yamiz – bugungi futbol sharoitimizda, alohida olingan bir klub, yaxshi boshqaruv va to‘g‘ri siyosat yordamida o‘z o‘zini qoplay oladimi? Sifatli mahsulot – sifatli futbol ishlab chiqarib, uni sota oladimi?