Mustamlakachilik zulmi ostida uzoq vaqt jabr ko‘rgan va o‘tgan asrning 60-yillarida qashshoq davlatlar qatorida bo‘lgan Singapur bir qancha omillardan unumli foydalanish evaziga favqulodda jadal o‘sish sur'atlariga erishdi.

Qisqa muddat ichida Osiyo mintaqasi va dunyo siyosiy maydonida muhim rol o‘ynash darajasiga ko‘tarildi.

Ko‘pchilik mutaxassislar va ekspertlar 1965 yilda mustaqillikni qo‘lga kiritgan Singapur yaqin kelajakda demografik tanglik va ishsizlik muammosiga duch kelishini prognoz qilishardi. Bu kabi qarashlarning yuzaga kelishiga ikki sabab bor edi.

Birinchidan, Singapurning iqtisodiy imkoniyatlari va siyosiy tuzumi haqida G‘arbda salbiy kayfiyat yuzaga kelgandi.

Ikkinchidan, Singapur amalga oshirayotgan eksportga yo‘naltirilgan sanoatlashtirishning afzalliklari fanda nazariy jihatdan hali to‘liq asoslanmagandi.

Bundan tashqari, har bir davlat farovonlikka erishishni maqsad qilib olar ekan, birinchi o‘rinda o‘z rivojlanish strategiyasini tanlab oladi. Bunda ushbu maqsadga erishish uchun turli omillar bor edi. Shunday omillardan biri – bu yetuk boshqaruvchilikka, siyosiy bilimga va mahoratga ega bo‘lgan yetakchining bo‘lishidir. XX asrning ana shunday siyosiy arboblaridan biri bu Li Kuan Yudir. Uning davrida mamlakatda amalga oshirilgan iqtisodiy va siyosiy islohotlarning natijasi o‘laroq Singapur davlati bugungi kunda eng rivojlangan davlatlar qatoridadir. Buni uning tarixiy taraqqiyot yo‘liga nazar tashlash orqali ham bilib olish mumkin.

Korrupsiyaga qarshi kurash

Mustaqillikning dastlabki yillarida bir tomondan qonunchilik uzoq Angliyadan, ya'ni Britaniya mustamlakachilari tomonidan import qilingan, ikkinchi tomondan huquqni muhofaza qiluvchi organlar uyushgan jinoyatchilikka qarshi kurashish qobiliyatiga ega emasdi. Amaldorlarning aksariyati esa korrupsiya botqog‘iga botib bo‘lgandi. Aholining ko‘pchiligi savodsiz bo‘lib, o‘z huquqlarini himoya qilolmasdi. Mamlakat rahbarlari korrupsiya va o‘zboshimchalikni ildizi bilan qo‘porib tashlash kerakligi, busiz mamlakatning kelajagi yo‘qligini tushunib yetadi.

Shunday sharoitda Li Kuan Yu mamlakatda muhim choralar ko‘rish va maxsus korrupsiyaga qarshi qonunlar qabul qilish muhimligini to‘g‘ri anglay oldi va bu borada qat'iy choralar ko‘rdi.