Ular shuningdek, O‘zbekiston kadrlar siyosatidagi muammolar nimadan iboratligi borasida ham tahliliy fikrlarini bildirib o‘tdi.
Iqtisodchi Abdulla Abduqodirovning ta’kidlashicha, O‘zbekistondagi hozirgi sharoitni o‘zgartirish uchun chet eldan kelgan har bir mutaxassisning berayotgan taklifiga e’tiborni kuchaytirish kerak.
“Buning bir necha yo‘llari bor. Birinchidan, uning yoniga tajribali, boshqaruvda kuchi bor, eski tizimni yaxshi biladigan bir insonni qo‘yish kerak. U eski va yangi tizimni solishtirib, yaxshiroq qarorlar qabul qilishga yordam beradi.
Lekin olib kelingan kadr bu taklifni o‘z vaziriga emas, jamoatchilikka olib chiqishi kerak. Eng yomoni va achinarlisi hozir chetdan kelgan zo‘r-zo‘r kadrlar bilan ishlaydigan odam yo‘q. Ularning gapini eshitadigan odam yo‘q.
O‘z tajribamdan bilaman, 1998 yilda chet eldan kelgan xorijiy kompaniyani PR menejyer sifatida yollashgan. Birinchi ikki oylikda ular bilan uchrashishga vaqt bo‘lmagan. Ayb menda bo‘lgan. Ikki oy davomida ular shunchaki yurgan. Takliflar bilan chiqyapti, eshitadigan odam yo‘q.
Bir kuni kompaniya rahbari jahl bilan qattiq-qattiq, nafsoniyatimga tegadigan gaplarni gapirdi. Lekin keyin o‘zimga aytdim, gapi to‘g‘ri-ku. Ular keldi, biz unga pul to‘layapmiz, lekin gapini eshitmayapmiz. Shuning uchun g‘ururimni bosdim-da, uning gapini eshitdim. Ishonasizmi, u menga qanday zo‘r g‘oyalarni berdi. Ya’ni men qilayotgan ishimga o‘zgalarning ko‘zi bilan qarab ko‘rdim va juda jirkandim. Aynan o‘sha nuqtayi nazar tufayli faoliyatimga juda katta o‘zgarishlar kiritdim.
Savolingizga javob shu: ularning yoniga tajribali bir adibni qo‘yib, ularning fikrini kengroq muhokamaga olib chiqish yo‘llarini izlash kerak.
Ikkinchidan, yuqori elita ham bunday debatlarga tayyor bo‘lishi kerak. Men ko‘p vazirlarni ko‘raman. Ular u selektordan bu selektorgacha yashaydi. Xodimlar bilan uchrashib, ularni eshitib, fikrlarini jamlashga ham vaqti yo‘q. Faqat hisobot tayyorlash bilan ovora bo‘lib qolyapti”, — dedi tahlilchi.
U fikrlari davomida shuningdek, chetdan chaqirilgan vatandoshlar tajribasi va potensiali bugun bizning elitada qanchalik xohlanyapti, deya berilgan savolga ham javob qaytardi.
“Menimcha, birinchi hokimiyatda bu savolga to‘g‘ri javob topilgandi. U paytda vazirliklararo koordinatsiya tizimi bo‘lardi. U yerda ko‘plab “umidchilar” ham bo‘lardi va ular o‘z fikrlarini ayta olardi. Afsuski, bu tajriba uzoqqa bormadi, uch yilcha davom etdi va tugadi. Bu tajriba bor edi bizda.














