Si Jinping Genri Kissinjyerni iliq qarshi oldi va uni Xitoyning do‘sti, deb atadi. Foto: Reuters

Keyingi uchrashuv yanada qiziq, chunki yaqindagina Li Shangfu o‘zining rasman amerikalik hamkasbi, Pentagon rahbari Lloyd Ostin bilan uchrashuvni rad etgan edi.

May oyida o‘zining bir asrlik yoshini qarshi olgan Kissinjyer AQSh-Xitoy munosabatlarida qandaydir ilgarilashga erishganini aytish qiyin, lekin Si Jinping uni juda iliq qarshi oldi: davlat televideniyesi kadrlarida ko‘rinishicha, Xitoy raisi unga jilmayib, ko‘rib turganidan xursandligini aytgan.

«Biz hech qachon o‘zimizning eski do‘stlarimizni, ularning AQSh-Xitoy munosabatlarini, ikki xalq o‘rtasidagi do‘stlikni rivojlantirish uchun qo‘shgan hissasini unutmaymiz», — dedi Si Jinping.

Janubiy-sharqiy Osiyodagi barcha davlatlar ham Kissenjyerga Xitoydagidek iliq munosabatda emas. Bu ayniqsa uning Viyetnamda bo‘lib o‘tgan urushdagi roli bilan bog‘liq. Kissenjyer avval urushni qo‘llab-quvvatlagan, keyin esa imkon qadar tezroq va kamroq yo‘qotishlar bilan Viyetnamni tark etish kerak, deb hisoblagan. Bu holatda u 1975 yilgacha, rejim qulagunicha Janubiy Viyetnamni qo‘llab-quvvatlagan va kommunistik shimol yetakchilari sobiq davlat kotibini yoqtirishmagan.

Biroq rasmiy Xitoy uning tashqi dunyo, xususan AQSh bilan munosabatlarini tiklashda yordam bergan sa’y-harakatlarini yuqori baholaydi. Aynan uning harakatlari sharofati bilan Xitoyning tashqi siyosiy yo‘nalishi va iqtisodiyoti G‘arb tomon yuz tutgan.

Kissinjyer 1971 yilda Xitoyda. Bu uchrashuv natijasida ikki davlat o‘rtasidagi munosabatlar normallasha boshlagan. Foto: Bettmann Archive / Getty Images

1971 yilda, AQSh va Xitoy o‘rtasida hech qanday munosabatlar bo‘lmagan pallada, prezident Richard Niksonning tashrifini tayyorlash uchun Kissinjyer Pekinga xufiyona keladi. Tashrif kelgusi yili bo‘lib o‘tadi va AQSh prezidenti mamlakatning oliy yetakchilari, jumladan «buyuk boquvchi» Mao Jyedong bilan ham uchrashadi. Bunga Kissenjyerning sa’y-harakatlari bilan AQSh Tayvanni XXRning bir bo‘lagi deb tan olgani va u yerdan o‘z qo‘shinlarini olib chiqishga rozi bo‘lgani tufayli erishilgan.

Bu tashrifdan so‘ng AQSh-Xitoy munosabatlari normallasha boshladi va Xitoy iqtisodiyoti dunyoga yuz tutdi. Bu diplomatik jadallash o‘sha paytdagi SSSRga mutlaqo yoqmasdi, bu ham AQSh tashqi siyosatining bir yutug‘i edi.