Samarqand shahrida 59-ko‘zi ojiz bolalar uchun ixtisoslashtirilgan maktab-internati mavjud. Ushbu dargoh yonidan o‘tib ketarkanmiz, “Nurli maskan” degan yozuvga ko‘zimiz tushadi. Shunday paytda ochig‘i ichkaridagi hayot, muhit ko‘pchilikni qiziqtiradi.
Samarqand shahrida 59-ko‘zi ojiz bolalar uchun ixtisoslashtirilgan maktab-internati mavjud. Ushbu dargoh yonidan o‘tib ketarkanmiz, “Nurli maskan” degan yozuvga ko‘zimiz tushadi. Shunday paytda ochig‘i ichkaridagi hayot, muhit ko‘pchilikni qiziqtiradi.
Biz mazkur nurli maskanda bo‘lib, ko‘zi ojiz bolalarning qanday ta’lim-tarbiya olayotgani, ularning salohiyati, qobiliyati bilan tanishish imkoniyatiga ega bo‘ldik. O‘z navbatida mazkur sohaning yutuq va kamchiliklari bilan ham yaqindan tanishdik.
Ushbu dargoh 1961 yilda tashkil qilingan bo‘lib, hozirgi kunda 250 ga yaqin o‘quvchi-yoshlar tahsil olmoqda. 25 ta fan, sport va madaniy to‘garaklar faoliyati yo‘lga qo‘yilgan.
Maktab direktori Abduhalim Meliyevning aytishicha, “Nurli maskan”ga o‘quvchilar olti-yetti yoshdan qabul qilinadi. O‘qituvchilarning qariyb to‘qson foizi ko‘zi ojiz yoki zaif ko‘ruvchi ustoz-murabbiylardir. Muassasa rahbari bu holatni o‘quvchilar qatlami ham xuddi shunday xastalik bilan kurashib kelayotgani uchun ular o‘zaro yaxshi til topishishi bilan izohladi.
– Men ko‘p yillar davomida turli ta’lim muassasalarida ishladim, ikki tumanda xalq ta’limi bo‘limlarini boshqardim. Biroq ushbu dargohga kelib, bu toifa insonlar haqida hech qanday tasavvurga ega emasligimni anglab yetdim. Ularni anglash, tushunishga ko‘p vaqt ajratdim. Xulosam shu bo‘ldiki, ko‘zi ojiz insonlarning ko‘ngli juda nozik. His-tuyg‘ulari, sezgilari ham shunga monand. Bizdan bir necha barobar eshitish, eslab qolish, sezish qobiliyati kuchli bo‘larkan. Bu afzalliklar bilan ular ham jamiyatda sog‘lom odamlar qatori o‘z o‘rnilarini topishlariga yordam beradi. Ularning ko‘pi bizdan odatda moddiy yordam kutadi, deb o‘ylaymiz. Yo‘q, ular qulaylik istashadi, xolos. Biz uchun ko‘cha-ko‘yda harakatlanish hech qanday qiyinchilik tug‘dirmaydi, o‘rganib ketganmiz. Biroq ular ham sayr qilishni, shahar aylanishni istashadi. Afsuski, bu borada biz anchagina orqadamiz. Shaharsozlikda, jamoat joylarda mana shunday insonlarning ham harakatlanishini hisobga olib qulaylik yaratsak foydadan xoli bo‘lmaydi, – deydi Abduhalim Meliyev.
