Donald Tramp prezidentlikka qaytişi ehtimoli kuçaygani sayin bu mojaro xavfi yanada haqiqatga yaqinlaşaverdi. Çunki Trampning dasturida Pekinga qarşi kuraş asosiy mavzu sifatida köriladi. Tramp The Wall Street Journal naşriga bergan intervyusida «Si Jinping mening nihoyatda ğazabnok yaramasligimni juda yaxşi biladi» degan gapi bilan AQŞ-Xitoy munosabatlarida qanday yondaşuv kutiş mumkinligini körsatib berdi.

Respublikaçilarning taşqi siyosatdagi asosiy kuçi bölgan «sorloçinlar/hawking policy» (qat’iy siyosiy pozitsiya tarafdorlari) fikriga köra, Trampning ikki prezidentlik davridagi harakatlari va aytgan sözlari amerikaliklarning Xitoyga bölgan munosabatini şakllantirib keldi.

Berlindagi Karnegi markazi ilmiy xodimi Temur Umarov «Meduza»ga bergan izohida Tramp davrida AQŞ va Xitoy örtasidagi munosabatlar yanada keskinlaşişi mumkinligini ta’kidlaydi. Bu munosabatlarda Tayvan mojarosi, savdo uruşlari va texnologik raqobat asosiy örinni egallaşi kutilmoqda.

AQŞ-Xitoy munosabatlari qaysi yönalişlarda rivojlanişi, köp jihatdan, ikki davlat yetakçilari harakatlariga boğliq bölib qolmoqda.

Yarim asrlik yillik munosabatlar kuşandasi: Nega AQŞ va Xitoy örtasidagi munosabatlar yomonlaşdi va Tramp davrida tiklanişi mumkin emas?

Zamonaviy dunyoning eng qudratli davlatlari — AQŞ va Xitoy örtasidagi munosabatlar sönggi 50 yil içidagi eng yomon holatga keldi. Garçi bu vaziyat Donald Tramp sababli yuz bermagan bölsa-da, aynan Tramp bu jarayonning asosiy triggeriga aylandi.

Munosabatlar yomonlaşuvining asosiy sababi — amerikaliklarning Xitoyga nisbatan öz siyosatidan köngli sovişi böli. Bu siyosat ildizlari «sovuq uruş» davridagi amerika-sovet munosabatlariga borib taqaladi. 1970-yillarda AQŞ maoçi Xitoy bilan yaqinlaşişga urina boşladi. Bu jarayon Xitoy va SSSR örtasidagi munosabatlar keskinlikka yetgan paytda amalga oşirildi.

1969 yil mart oyida Sovet va Xitoy çegaraçilari Daman orolida töqnaşuv sodir etdi. AQŞ buni Xitoy bilan yaqinlaşiş uçun imkoniyat sifatida kördi. Bu yaqinlaşuvning asosiy taşabbuskori maşhur amerikalik diplomat Genri Kissinjyer edi. Uning «Xitoy haqida» kitobida ta’kidlaşiça, 1970-yillarda amerika-xitoy «psevdoittifoqi» şakllantirilgan bölib, uning asosiy maqsadi sovet ittifoqini tiyib turiş bölgan. Xitoy uçun bu format juda manfaatli edi. Çunki Tayvan masalasi inobatga olinmasa, AQŞ bilan hamkorlik Pekinga asosiy strategik maqsadlariga erişişga yordam bergan.