Fotima Mo‘ydinova oilada kenja farzand. U ota-onamga yordam bo‘lsin deb suvoqchilik kasbini tanladi. Suvoqchi qizning qo‘lidan kelmaydigan ishning o‘zi yo‘q: beton quyadi, g‘isht, devor uradi, imorat tomini yopa oladi. Ustachilikning barcha yo‘nalishida o‘zini sinab ko‘rgan. Fotima hozirda otasi bilan birga odamlarning uyida suvoqchilik qilyapti.
34 yoshli Fotima Rishton tumanining Oq-yer qishlog‘idan. Ishlayotgan joyida erkaklarcha shijoatini ko‘rib ko‘pchilik yoqa ushlaydi.
“Yoshligimda qamish o‘rib sotardim. Zovurdan tepalikka qamish olib chiqayotganimda bir odam meni kuzatib turgan ekan. Menga qarab bu yoqqa kel dedi. Notanish odamning yoniga borsam men bilan ishlaysanmi, dedi. Qanaqa ishligini so‘rasam suvoqchilik dedi. Xullas, usta o‘ziga shogird tushishimni so‘ragan. Ikkilanib ham o‘tirmadim. Chunki sharoitim shuni taqozo qilardi. O‘sha kunlar otam ishlamay qo‘ygan. Oilada qiyinchilik bor edi.
O‘sha ustamga mingdan ming rahmat. Ustam tufayli suvoqchilikni o‘rgandim. Endi hammaga birdek yordamim tegyapti.
Bir oyda kamida 7 million so‘m pul topaman. Allohimga shukur, shu yetadi. Bundan tashqari tovuq boqib sotaman.
18 yoshimdan beri suvoqchilik qilaman. Oilada bir o‘g‘il, besh qizmiz. Men kenjasiman.
Ko‘pchilik bu ish senga og‘irlik qiladi, suvoqchi bo‘lishing shartmi deyishadi. Odam o‘zi qiziqqan ishni qilishi kerak-ku.
Ayol kishining suvoqchilik qilishi ko‘pchilikka qiziq tuyuladi. G‘isht quyish ham qo‘limdan keladi, beton quyish, uylarga “zasifka” qilish, devor urish, pol qoqish, “styashka” quyish, o‘choq, tandir yasash, ana shunday ishlar ham qo‘limdan keladi.
Otam ilgari “Belarus” traktor haydardi. “Belarus”da o‘ynardim. Otam qayerda bo‘lsa, men ham o‘sha yerda edim. Orqasidan qidirib borardim. O‘qishga qiziqmaganman. Traktor haydash ham qo‘limdan keladi.
Ayni kunlarda otam bilan birga odamlarning uyida suvoqchilik qilyapmiz. Odamlar har xil. Har xil sharoitda yashaydi. Birovning qo‘li yupqa. Iloji boricha sharoiti og‘ir odamlardan xizmat xaqini kam olaman.
