Poytaxtda do‘konlar va boshqa savdo nuqtalarining peshlavhalari majburiy tarzda birxillashtirilmoqda. Bu – vizual shovqinni kamaytirish uchun shaharning dizayn kodi qabul qilingani bilan bog‘liq. Lekin uni qabul qilishda keng jamoatchilik muhokamasi bo‘lmagan. Jarayonga tadbirkorlar nima deydi, bu tadbir xalqaro amaliyotga qanchalik mos?
Shaharni ko‘rkam qilish – ko‘pchilikning ishi. Ma’lum bir shaharda yashovchi odamlar o‘z kreativligini, ta’bir joiz bo‘lsa o‘z ruhini shahar ko‘rinishida namoyon qiladi. Keyin boshqa yurtda yashovchi odamlar shu ruhdan bahramand bo‘lish uchun bu shaharga turist bo‘lib kelishadi. Bu ruh o‘z ichiga binolar, ko‘chalar, oshxonalar, mehmonxonalar, do‘konlar, bog‘lar va boshqa narsalarning ko‘rinishini o‘z ichiga oladi. Ko‘rinishdan tashqari narsalar ham bor, albatta, ammo bu boshqa mavzu.
Xullas, shaharliklarning ichki dunyosi shaharga uradi va uzog‘-u yaqindan odamlar shu o‘ziga xoslikni, boshqa yerda yo‘q narsalarni izlab kelishadi.
Biroq bu degani kim nimani istasa qilaverishi mumkin degani emas, shahar ko‘rinishida uyg‘unlik bo‘lmog‘i lozim. Hamma o‘z reklamasi-yu peshlavhalarini istagandek qo‘yib tashlasa, ko‘rimsiz manzara yuzaga keladi.
Bizning Toshkentda ham uyg‘un manzarani yuzaga keltirish vaqti keldi. Toshkent shahri hokimiyati bunga bel bog‘lagan. Ammo bitta “lekin”i bor – qanday qilib bu amalga oshirilyapti.
Vaziyatni o‘rganish uchun biroz shahar aylandik, tadbirkorlarga mikrofon tutdik. Peshlavhalar olinyapti. O‘rniga hokimiyat belgilagan taxtalar o‘rnatilyapti.
Shokir Sharipov: Har galgidek, qo‘qqisdan yuz beryaptimi bu?
Jamoliddin Muhammadjon (tadbirkor): Qo‘qqisdan, har galgidek. Odatiy buyruq bo‘ladi: olish kerak peshlavhalarni, yechish kerak. Bajarmasak, “statyalar” bor – “bo‘ysunmaslik”... Mijozlarimiz bizni ko‘chdi deb o‘ylayapti... Ijtimoiy tarmoqdagi sahifalarimiz orqali “hammasi joyida, faqat noma’lum muddatga shunaqa bo‘lib turibdi”, deb tushuntirish berib turibmiz.
