Namangan viloyatining Pop tumanidagi Guliston qishlog‘i tog‘ oralab 22 kmga cho‘zilgan. Ikki tog‘ orasi, soy bo‘yida joylashgan bu go‘sha betakror tabiati bilan mashhur. Yoz faslida dam oluvchilar bilan to‘lib-toshadigan qishloq havo harorati tushib ancha huvillab qolgan. Kun.uz 91 yoshni qarshilagan Ravzaxon aya Sultonova xonadonida mehmon bo‘lib, ularning kunlik yumushlari bilan tanishdi.
Ravzaxon aya yoshi bir joyga borib qolgan bo‘lsa-da ancha tetik. Ikki mushuk uning doimiy hamrohi. Onaxon pechka qurilgan, tashqari mo‘risidan burqsib tutun chiqayotgan uyda mushugini silab o‘tirardi:
“Besh nafar o‘g‘lim bor. Turmush o‘rtog‘im ancha ilgari vafot etgan. O‘g‘illarimni uyli-joyli qildim. Men bilan birga kenja o‘g‘lim Yoqubjon qolgan. U maktabda qorovul. Ikki bolasi bor: bir qiz, bir o‘g‘il. Motosikli bor. Unda yoz faslida mehmonlarni tog‘ga olib chiqib pul ishlaydi.
Asalariga qiziqib parvarish qilyapti. Asal yig‘ishtirganda hamma akalariga bir bankadan berdi. Ortib qolganini sotdi. Umri uzoq bo‘lsin. Topganiga baraka bersin. O‘g‘lim erta-yu kech meni parvarishlab duo oladi.
Boshimizdan ancha tashvishli kunlar o‘tgan. Qiyinchilik bilan o‘sganmiz. Urush vaqtida qorin to‘qlash azobini ko‘rdik. Kerak bo‘lsa, bir burda nonga zor bo‘ldik.
Harorat anchagina pasaydi. Uylar sovuq. O‘g‘lim o‘tin tayyorlab qo‘ygan. Boltada yorib-yorib pechkaga solib beryapti. Issiqqina o‘tiribman. Arzon ko‘mir tarqalishini kutib o‘tiribmiz. Yetmaganiga qo‘ldan sotib olib to bahorgacha pechka yoqamiz.
Mushuklarni yaxshi ko‘raman. 10 yildan ko‘p bo‘ldi. Kichkina mitticha edi. Bitta nevaram olib keldi birovnikidan. Acha shunday boqaylik, chiroyli ekan deb. Endi shuning ham bitta foydasi bordir. Payg‘ambarimizning qo‘llari tekkan bu jonivorga”, deydi Ravzaxon aya.
